“Van droom naar realiteit: BVCB 4 stormt de bekerfinale binnen”

Op een zonovergoten middag in Bergschenhoek hing er iets in de lucht wat je niet kunt trainen, maar alleen kunt voelen. De halve finale van het bekertoernooi stond op het programma en Sportpark De Sporthoek was goed gevuld met supporters die wisten: dit zijn de wedstrijden waar het om draait. De spanning was zichtbaar op de gezichten van spelers en staf. Niet gek ook, want hoe vaak speel je nou een halve finale?.

Met een aantal belangrijke afwezigen, Heijerman, Vente, Van der Woerd, Baker en De Kock, moest BVCB het doen met een iets andere samenstelling, maar aan ervaring en kwaliteit geen gebrek. Vanaf de aftrap werd duidelijk dat HBS van plan was er een fysieke strijd van te maken. Duels werden fel aangegaan en iedere meter werd bevochten. BVCB liet zich echter niet meeslepen in dat spel en koos voor controle, rust aan de bal en verzorgd voetbal. Met Dercks, Van der Zee en Walbeek op het middenveld had de thuisploeg al snel het lichte overwicht, al bleef het aantal uitgespeelde kansen beperkt.

Met Dercks, Van der Zee (foto) en Walbeek op het middenveld had de thuisploeg al snel het lichte overwicht

Na twintig minuten kreeg BVCB een flinke tik te verwerken toen aanvoerder Van der Molen na een harde charge het veld moest verlaten. Toch liet de ploeg zich niet van de wijs brengen. Integendeel, het bleef geduldig wachten op het moment dat zich zou aandienen en zoals zo vaak dit seizoen in een grote pot was de eerste echte kans direct raak. Na een ingooi kopte De Rooij de bal slim door op Dercks, die met minimale ruimte maximaal effect sorteerde en de bal beheerst tegen de touwen schoot: 1-0. Het gejuich langs de lijn sprak boekdelen over hoezeer deze wedstrijd leefde binnen de club.

Lang kon BVCB echter niet genieten van de voorsprong. Een ongelukkig moment achterin, waarin zowel Hofman als Van den Berg ongelukkig oogden, gaf HBS de kans om toe te slaan. En dat deden ze op fraaie wijze: een krul in de verre bovenhoek waar weinig tegen te beginnen was. Het was een domper, maar geen kantelpunt. De achterhoede speelde verder een puike partij en mag zich met recht weer “De muur van Bergschenhoek” opspelden als bijnaam.

Michael de Rooij (19) viert hier zijn met overtuiging gemaakte doelpunt

BVCB bleef namelijk de betere ploeg en vlak voor rust volgde een moment dat de klasse van het elftal nog maar eens onderstreepte. Walbeek gaf een prachtige pass op De Rooij, die de bal uitstekend meenam en vervolgens met overtuiging in de kruising schoot. Een doelpunt dat precies op het juiste moment viel en de ruststand op 2-1 bepaalde. Dat HBS vlak daarvoor ook nog met tien man kwam te staan na een harde tackle op Dercks, gaf BVCB extra vertrouwen, al slaagde het er niet in om de marge voor rust verder uit te bouwen. Al lagen die kansen er wel voor onder meer De Rooij en Dercks om hun tweede te maken, maar ook voor de zeer bedrijvige Hertstein die net over knalde. Veel van de mogelijkheden kwamen voort uit de vele loopacties van opkomende rechtsback Van der Meulen die weer als een gazelle die rechterkant bestreek. Zijn voorzetten werden echter nauwelijks op waarde geschat deze middag.

In de rust heerste tevredenheid bij de gastheren en coach Ron Walbeek. Al leefde ook het gevoel dat de marge iets groter had kunnen zijn al. Het besef was er des te meer dat het nog niet gedaan was met de Haagse bezoekers.

Kevin Dercks op weg naar zijn tweede doelpunt op aangeven van de Rooij

Na de pauze bleef het duel zich op hoog tempo afspelen. BVCB kreeg al snel een grote kans om de wedstrijd definitief in het slot te gooien, wederom via De Rooij na een geweldige pass van Walbeek, maar ditmaal ontbrak net de scherpte. HBS gaf zich echter niet gewonnen en koos steeds vaker voor de lange bal, waardoor het spelbeeld kantelde richting opportunisme en strijd. Toen ook BVCB tijdelijk met tien man kwam te staan na een stevige charge van D. van der Molen, brak een fase aan waarin het vooral aankwam op karakter.

Die tien minuten voelden als een kleine eeuwigheid. HBS drong aan, gooide alles naar voren en zocht naar dat ene moment. BVCB moest diep gaan en deed dat ook. Iedere speler vocht voor wat hij waard was, duels werden gewonnen en ruimtes werden dichtgelopen. Toch kwam er dat ene moment waar het mis leek te gaan. Een lage voorzet bereikte de spits van HBS bij de tweede paal, een kans die er normaal gesproken gewoon in vliegt. Maar daar was Bos, die met een minimaal tikje het verschil maakte en de bal net genoeg van richting veranderde om hem naast te zien gaan. Het was zo’n moment dat achteraf voelt als een beslissend kantelpunt.

Dat besefte BVCB ook. Alsof de ploeg wakker werd geschud, werd er nog één keer alles uitgeperst wat erin zat. De regie werd teruggepakt en niet veel later viel de beslissing. De Rooij liet zijn klasse opnieuw zien met een fenomenale lobpass achter de verdediging, precies in de loop van Dercks. Die bleef koel, tikte de bal subtiel langs de doelman en zette daarmee de 3-1 op het bord. Het gejuich dat volgde was er één van opluchting, blijdschap en vooral het besef: dit gaat niet meer mis.

Na weer een gewonnen pot op naar de finale van het bekertoernooi

In het restant van de wedstrijd probeerde HBS het nog wel, maar de echte dreiging was verdwenen. BVCB speelde het volwassen uit en kwam zelf via De Rooij nog dicht bij een vierde treffer, maar zijn lob miste de precisie. Het mocht de pret niet drukken. Toen het eindsignaal klonk, barstte het feest los: BVCB 4 staat in de finale van het bekertoernooi.

Wat dit seizoen zo bijzonder maakt, zijn niet alleen de resultaten, maar vooral de momenten. De goal van Vlug tegen VOC, de pegel van Brouwer bij Capelle, de treffer van De Kock in de thuispartij tegen VOC, de schitterende 2-1 van De Rooij tegen HBS etc. etc. stuk voor stuk herinneringen die dit team kleur geven. En het mooiste is misschien wel dat het verhaal nog niet af is.

Met een finaleplek op zak en nog vier competitiewedstrijden te gaan als koploper, leeft de dubbeldroom meer dan ooit. Maar juist nu is het zaak om het hoofd koel te houden. Want de mooiste weken van het seizoen zijn aangebroken en het echte toetje moet nog komen.

Eerst wacht volgende week de volgende finale, dit keer in de competitie, thuis tegen DVV Delft om 12:00 uur.

Meer foto's bekijken, KLIK HIER