• “De Rooij sloopt HOV en de topscorerslijst”

    Club nieuws

  • Een heerlijke lentedag in Bergschenhoek. De zon hing laag boven Sportpark De Sporthoek en gaf het veld die typische gloed die hoort bij de beslissende fase van het seizoen. Dit zijn de weken waarin prijzen worden verdeeld en dus ook de weken waarin je niet mag verslappen.

    Coach Ron Walbeek was er zelf niet bij, maar liet via de groepsapp nog één duidelijke boodschap achter: “Laat je niet verrassen.”

    Uitgedund, maar effectief

    Met een flink gehavende selectie,Van der Woerd, Vente, Dercks, Van der Zee afwezig, Hofman rust, Van der Meulen werken en Hertstein ziek, begon BVCB allesbehalve overtuigend.

    Het spel was slordig, de omschakeling traag en de ruimtes groot. HOV kon hier bij vlagen van profiteren, maar miste simpelweg de kwaliteit om echt gevaarlijk te worden.

    En zoals wel vaker dit seizoen, had BVCB maar één moment nodig.

    Eerste kans, wereldgoal

    Na een paar minuten kwam BVCB voor het eerst echt door. Vlug bracht de bal voor en De Rooij haalde met z’n linker verwoestend uit met een volley die in de bovenhoek sloeg: 1-0.

    Een goal die niet alleen mooi was, maar ook meteen een statement. Zeker gezien het feit dat hij vooraf nog vijf goals achterstond op topscorer De Kock, die het onderlinge duel al min of meer beslist had verklaard.

    De Rooij ruikt bloed

    De wedstrijd bleef rommelig, maar toen BVCB even aanzette, was het opnieuw raak. De Kock slalomde langs zijn tegenstander en legde de bal perfect klaar voor De Rooij bij de eerste paal: 2-0.

    Waar De Kock het nog wegwuifde, “nog drie verschil”, begon de realiteit zich langzaam op te dringen bij de pijlsnelle linksbuiten.

    Cadeautjes en hattrick

    HOV liet zich sporadisch zien, maar zonder echte dreiging. Aan de andere kant kreeg BVCB hulp van de tegenstander. Een desastreuze terugspeelbal van de linksback werd opgepikt door, jawel, De Rooij, die eenvoudig afrondde: 3-0 en zijn hattrick compleet.

    Bij het juichen viel één ding op: De Rooij straalde, terwijl De Kock ineens wat vaker zenuwachtig om zich heen begon te kijken.

    Vier uit vier

    En het bleef niet bij drie. Na een vlotte aanval koos Brouwer voor de zekerheid en legde hij de bal neer bij wie anders dan De Rooij. Met een subtiele touch lobde hij de bal over de keeper: 4-0.

    Vier balcontacten, vier goals. Efficiëntie van het hoogste niveau.

    Tekenend moment volgde kort daarna: De Kock had de bal op een vrijstaande De Rooij kunnen spelen, maar koos voor eigen succes, zonder resultaat.

    Vijf voor rust

    Alsof het nog niet genoeg was, viel ook de vijfde nog voor rust. Na een knappe actie van Brouwer werd De Rooij opnieuw bereikt en rondde hij koelbloedig af: 5-0.

    Wat vooraf een ogenschijnlijk onoverbrugbaar gat was op de topscorerslijst, was binnen één helft volledig geslonken bij de aanvalsleider van de koploper.

    En toch… ondanks de monsterscore was er ontevredenheid. Het spel was te slordig, te vrijblijvend bij de thuisploeg.

    Tweede helft: waarschuwing

    Die onrust bleek terecht. De tweede helft werd een rommelig en matig schouwspel. HOV kreeg meer ruimte en profiteerde uiteindelijk van een moment van onoplettendheid na een vreemde hervatting van de scheidsrechter: 5-1.

    Voor de defensie en Van Ewijk wederom een smetje, de nul bleef opnieuw uit.

    Foutenfestival

    Wat volgde was een tweede helft die het beste kan worden omschreven als een foutenfestival.

    Voor de vele toeschouwers, waaronder clubiconen als Max van Dijk en UEFA Cup-winnaar Leonardo dos Santos, viel er weinig te genieten. Slordige passes, verkeerde keuzes en weinig echte kansen bepaalden het beeld.

    HOV kreeg nog een grote mogelijkheid na miscommunicatie achterin, maar schoot naast. Aan de andere kant was BVCB dichtbij een zesde via een scrimmage waarin Baker, Walbeek en anderen het probeerden, maar zonder succes.

    Geen dubbele hattrick

    Iedereen wachtte nog op dat ene moment: zou De Rooij ook zijn zesde maken?

    In minuut 72 leek het zover. Met een knappe volley vanaf de rand van de zestien ging de bal richting doel, maar eindigde op de paal.

    Meer gejuich dan teleurstelling volgde, want het betekende maar één ding:
    paaltje = schaaltje. Ook als je er al 5 in hebt liggen.

    Zakelijk einde

    Daarna kabbelde de wedstrijd naar het einde. Nog wat pogingen van onder andere Van der Molen en Wahlbrinck, die over het doel gingen. De een wat hoger over dan de ander overigens.

    Eindstand: 5-1.
    Drie punten, overtuigend op papier, maar met duidelijke kanttekeningen. De Rooij zelf bleef overigens nuchter zoals we hem kennen en reageerde na afloop als volgt: “Zonder mij verliezen we deze pot gewoon met 0-1”.

    Conclusie

    BVCB wint, zoals een kampioen dat doet. Maar deze wedstrijd liet ook zien dat scherpte geen luxe is, maar een vereiste.

    Met zeven wedstrijden te gaan blijft alles in eigen hand.
    Maar de boodschap is helder:

    Zonder focus is zelfs deze ploeg kwetsbaar.

    Volgende week wacht DHL.
    En daar zal het anders moeten.