BVCB 6 oogt fris na april reces

BVCB mocht eindelijk weer eens voetballen, na diverse weken waarin het vakantie was, of waarin tegenstanders (last-minute) afbelden. Op 1 april leer er nog een oefenduel plaats te vinden, maar eenmaal daar, omgekleed en wel, bleek dat het halve team bij de neus was genomen door Gijs en Brian. Een geslaagde grap, die door (bijna) iedereen gewaardeerd werd en gelukkig niet resulteerde in een slechte Cito score van Marv.

In de aanloop naar de wedstrijd tegen Steeds Hoger was het in de groepsapp allesbehalve rustig. Waar normaal gesproken alleen Kees twijfelt of die nu juist betrouwbaar of onbetrouwbaar is, ging het deze week vooral over beschikbaarheid. De Rotterdam Marathon wierp zijn schaduw vooruit: vier mannen uit het team hadden besloten dat met 42,195 kilometer op zondag het een beter idee was om deze zaterdag niet te voetballen. Daarbovenop kwamen de nodige lichamelijke beperkingen uit het treffen met Neptunus Schiebroek, waardoor het samenstellen van een elftal plots een logistieke uitdaging van formaat werd.

Tot de gehavende brigade behoorde helaas ook onze vriendelijke reus Sper. Net op het moment dat hij eindelijk weer het gevoel had te zijn waar hij wilde zijn, tot de pijnlijke conclusie moest komen dat dat voorlopig toch weer even niet het geval is. Voetbal blijft tenslotte een spel van pieken, dalen en soms een stevige realitycheck.
Gedurende de week bleek echter dat BVCB niet alleen op het veld, maar ook binnen de hele club over een indrukwekkend netwerk beschikt. Invallers werden opgetrommeld, zodanig dat het op een gegeven moment zelfs leek alsof BVCB met twee elftallen richting Steeds Hoger kon afreizen. In dat licht viel het nieuws dat de beoogd invaller en bewegelijke buitenspeler vermomt als Mark Voorwinden vastgeplakt zat aan de wc, uiteindelijk best mee.

Aangekomen op het sportpark van Steeds Hoger (of was het nu toch Leonidas?) werd al snel duidelijk dat er na het faillissement van laatstgenoemde het nodige is gebeurd. Het complex heeft een behoorlijke facelift ondergaan en oud Leonidas 1 speler Max herkende nog maar weinig van de plek waar hij ooit wekelijks acte de présence gaf. Als warming up draaiden de mannen van Steeds Hoger eerst hun vrijwilligerstaak in de kantine. Onder het genot van koffie en een AA werd BVCB welkom geheten, waarmee de toon voor de middag direct was gezet: ontspannen naast het veld, maar straks ongetwijfeld scherp op het veld.

Om stipt half drie stonden elf gretige BVCB’ers klaar om te laten zien dat zonder enkele sterkhouders, maar mét een elftal vol bewijsdrang zij dit varkentje wel zouden wassen. De niet spelende teamleden en trouwe toeschouwers kregen een zelden vertoonde eerste helft voorgeschoteld, zo bleek!
Brian had vooraf al voorzichtig laten doorschemeren dat hij wel oren had naar wat extra minuten op zaterdag. Die wens werd ingewilligd, zij het vanuit de verdediging. Multi‑inzetbaar als hij is liet hij de spitspositie vandaag over aan Erik, terwijl BVCB uitstekend aan de wedstrijd begon. Steeds Hoger bood ruimte, BVCB nam die dankbaar aan en liet de bal vlot rondgaan. Met enige regelmaat zocht Brian met een strakke diagonale pass Jesper op linksbuiten. Dat leverde meteen de eerste dreiging van de middag op, al moet gezegd worden: het was niet Jespers middag.

Het eerste “schot” op doel bleek direct raak. Een vrije trap van Pim werd door vriend en vijand, inclusief de keeper, compleet gemist en hobbelde pardoes het doel in. 0‑1. Precies wat BVCB wilde: een vroege voorsprong om vervolgens vanuit een iets ingezakte positie de volledige controle over de wedstrijd te behouden. BVCB bleef vrolijk combineren en een op het oog wat slordige inspeelpass op Steven, net op de rand van het zestienmetergebied, werd met een droge uithaal in de verre hoek gepromoveerd tot doelpunt. Waar sommigen al hun longen klaarmaakten om te roepen waarom Steven wéér voor eigen succes ging, verstomde dat geluid toen de bal strak in het zijnetje vloog. 0‑2.

Het bleef feest in die eerste helft. BVCB was heer en meester. Met o.a. de solide Enes achterin, die toch ook deze week weer zijn hakje etaleerde, Pim en Nico die het spel dicteerden en Kees die geheel volgens zijn eigen woorden betrouwbaar IN het veld was, werd de bal moeiteloos richting de voorste linie verplaatst. En daar wisten ze er wel raad mee.
Erik had in eerste instantie nog pech. Twee uitstekende kopballen misten net het doel, waarbij hij het toch presteerde om precies het achterhoofd van een verdediger van Steeds Hoger te raken in plaats van één van de vele vrije ruimtes ernaast. Even later werd zijn arbeid alsnog beloond. Nadat Brian toch wat drang kreeg om naar voren te gaan na een snelle spelvoortzetting van Wouter, stak hij Erik perfect weg. Erik omspeelde koelbloedig de keeper. Heel even flitste het scenario van de thuiswedstrijd tegen SDV door zijn hoofd, maar ditmaal gaf hij de bal voldoende kracht mee. 0‑3 na nog geen 20 minuten spelen. Wat een weelde!

Er werd gewisseld, want BVCB had vanmiddag immers een sterke bank. De tweeling Martin en Jacco, of Jacco en Martin, beter bekend als knabbel en babbel, dé invallers die in werkelijk elk team van BVCB wel eens hun minuten hebben gemaakt, maakte ombeurten plaats voor elkaar. Dit strooide zand in de ogen van Steeds Hooger, want waar je normaliter bij een wissel een gedaanteverwisseling waarneemt, betrad hier gewoon eenzelfde gedaante het veld, maar dan met frisse benen. ‘’Werkelijk iets aparts.’’
Maar ook de spelers van BVCB hadden moeite met deze rechterflank spelers te onderscheiden en zo werden ze de rest van de middag met ‘Jactin’ en ‘Marco’ gecoacht. Zo zat je in ieder geval voor 50% goed.

Het doelpunt van de wedstrijd kwam op naam van Steven*. Na een strakke inspeelpass van Brian speelde hij zich met een slimme voetbeweging knap vrij tussen twee man, nam de bal op zijn pantoffel en joeg ‘m onhoudbaar in de bovenhoek. De keeper mocht slechts omkijken en de bal uit het net vissen. 0‑4.
Alsof dat nog niet genoeg was, ging BVCB vlak voor rust definitief op slot. Steven werd opnieuw weggestoken tussen de lekke defensie van Steeds Hoger en kwam oog in oog te staan met de keeper. Die had vermoedelijk de verslagen van BVCB 6 gelezen en hield rekening met het scenario naar de eerdere bijnaam van Steven: “niet breed man”. Wat hij niet wist: die bijnaam behoort inmiddels tot het verleden. Steven legde dit keer wél breed op de vrij meegelopen Hidde, die simpel binnentikte. 0‑5 en meteen rust.

BVCB bleef op het veld, Steeds Hooger likte haar wonden na een veldslag in de eerste 45 minuten. Even werd overwogen door de gastheren om de tweede helft niet meer terug te keren, maar toch werd voldaan aan hun sportieve plicht en volgde er gewoon een tweede helft. Daarin kwam Gijs binnen de lijnen, maar dit keer mét handschoenen en als keeper. Terwijl Wouter zijn witte shirt aantrok en op 10 ging lopen.
Ook Koen (Oor zoals u wilt) kwam in het veld, naast nog 42 andere wissels. Koen kwam nog tot de grootste mogelijkheid door een bal hard en nipt voorlangs te mikken.
De keeper van SH uit de eerste 45 minuten maakte indruk op de 10 positie in de tweede helft. Dat kan in mindere mate worden gezegd over onze eigen goalie, die we toch liever gewoon met wanten in z’n eigen vijf zien staan.

Het maakte BVCB er na al die wisselingen niet productiever op en waar het publiek in de eerste helft werd getrakteerd op een voorstelling, was het in het tweede bedrijf vooral ‘volhouden’, ook voor de spelers trouwens. Dat lukte, scoren niet meer en eigenlijk is alles daarmee wel gezegd.

Een bescheiden feestje in de kleedkamer volgde en enkele hardlopers konden de drang naar een koud biertje toch niet onderdrukken. Vanaf deze positie alsnog een diepe buiging voor Mick, Max, Donovan, Rik en Sander & Pieter voor het volbrengen van #demooiste. Ook dit kan toch weer worden gezien als teamprestatie, want wat waren wij geweest zonder jullie support op zaterdag en jullie zonder onze support op zondag?!

Op naar de volgende wedstrijd, waarin rode lantaarndrager en studententeam Ariston’80 op bezoek komt in Bergschenhoek.

Uw topscorer en razende reporter


*Dit stuk is geschreven door de doelpuntenmaker zelf, dus het is niet uitgesloten dat deze actie er in werkelijkheid iets minder sierlijk uitzag.