Wie dacht dat het na de galavoorstellingen van de afgelopen weken niet veel gekker kon bij BVCB 4, heeft duidelijk nog niet alle voorstellingen van het rondreizende circus uit Bergschenhoek gezien. Op bezoek bij Jodan Boys 4 in Gouda kreeg het publiek een wedstrijd voorgeschoteld die zelfs de meest fantasierijke scenarioschrijver niet had kunnen bedenken. Een 3-0 achterstand, een rode kaart, een foutenfestival van ongekende proporties, twee hattricks en uiteindelijk negen doelpunten voor de bezoekers. Het werd een middag waarop BVCB eerst zijn eigen grootste vijand was, om vervolgens met tien man een remontada te produceren waar ze in Barcelona nog een puntje aan kunnen zuigen.

Maar voordat het zover was, leek er voor de ploeg van succescoach Ron Walbeek eigenlijk geen vuiltje aan de lucht. De regerend kampioen en bekerwinnaar reisde namelijk met een bijna ongezonde hoeveelheid zelfvertrouwen af richting Gouda. Het voetbal van de afgelopen weken was bij vlagen zelfs beter geweest dan tijdens het historische dubbelseizoen. De uitslagen spraken voor zich en met Jodan Boys, dat zes punten uit vijf wedstrijden had verzameld, leek opnieuw een tegenstander van een heel andere gewichtsklasse tegenover het Bergschenhoekse sterrenensemble te staan.

Alle ingrediënten waren dus aanwezig voor een ontspannen middag. Misschien iets té ontspannen. Want waar andere ploegen zich voor een wedstrijd nog weleens druk maken over de kwaliteiten van de tegenstander, heeft BVCB daar doorgaans weinig last van. Een gezonde dosis zelfvertrouwen is immers belangrijk, maar binnen deze selectie wordt die dosis regelmatig met een flinke schep arrogantie geserveerd. Ook deze middag werd er vooraf vooral gelachen, ontspannen gedaan en leek niemand zich serieus zorgen te maken over de afloop.

De personele bezetting bood daar overigens wel enige aanleiding toe. Opnieuw ontbrak een behoorlijk aantal spelers. Dennis Heijerman en Hertstein zijn nog altijd verwikkeld in hun loodzware strijd tegen de inmiddels beruchte ingegroeide teennagels. Vanaf deze plek willen we beide heren voor hopelijk de allerlaatste keer ontzettend veel sterkte wensen. Het is nauwelijks voor te stellen wat zij momenteel moeten doorstaan.

Danny van der Molen had voor de verandering een weekendje weg geboekt, Leon van den Berg en Kay Vente zitten nog altijd in de lappenmand, Nick Walbeek was ziek, zwak en misselijk en Wessel van der Meulen had een bruiloft op het programma staan. Gelukkig was er ook positief nieuws vanuit de medische en toeristische afdeling. Pieter Hofman was zowaar teruggekeerd van vakantie en maakte weer deel uit van de wedstrijdselectie. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Hooggeëerd publiek, het foutenfestival kan beginnen

Om het publiek niet direct met al het spektakel te overvallen, begon BVCB nog met een paar serieuze aanvallen. De Kock verscheen tweemaal gevaarlijk voor het doel, maar had zijn vizier niet op scherp staan. Ook Wahlbrinck kreeg een uitstekende mogelijkheid, maar twijfelde tussen een schot en een voorzet en produceerde uiteindelijk iets wat geen van beide bleek te zijn.

Het waren de laatste momenten waarop de bezoekers nog enigszins de indruk wekten dat ze voor een normale voetbalwedstrijd naar Gouda waren gekomen. Daarna begon namelijk een foutenfestival waar zelfs de directie van Cirque du Soleil met verbazing naar zou hebben gekeken.

Pieter Hofman mocht de voorstelling openen. De verdediger kreeg de bal in volledig vrije positie en besloot deze zonder enige aanleiding rechtstreeks in de voeten van de vijandelijke spits te spelen. Een bijzonder genereus gebaar, maar gelukkig voor BVCB bleek de aanvaller minstens zo vrijgevig en schoof hij de bal oog in oog met Van Ewijk naast het doel. Een waarschuwing van jewelste. BVCB besloot deze volledig te negeren. Niet veel later werd er opnieuw bijzonder slordig uitverdedigd, waarna de bal op een meter of dertig van het doel voor de voeten van een speler van Jodan Boys belandde. Die bedacht zich geen moment en schoot het leer met een merkwaardige boog over Van Ewijk heen. 1-0.

Een verrassende voorsprong voor de thuisploeg, maar nog altijd geen reden voor paniek. Er waren immers nog ruim voldoende minuten om het enorme kwaliteitsverschil tot uitdrukking te brengen. Alleen leek BVCB daar voorlopig zelf niet zo veel zin in te hebben. Het tempo lag op een niveau waar zelfs een gemiddelde zevendeklasser niet bijzonder van onder de indruk zou raken. Passes kwamen niet aan, spelers liepen elkaar in de weg en de gebruikelijke organisatie was volledig verdwenen. Zelfs de normaal zo betrouwbare Van der Zee besloot een bijdrage aan het circus te leveren. Een eenvoudige terugspeelbal richting Van Ewijk werd dusdanig onnauwkeurig uitgevoerd dat de rechtsbuiten van Jodan Boys de bal cadeau kreeg en voor een leeg doel kon binnenschuiven. 2-0.

Het publiek in Gouda begon langzaam te geloven dat er deze middag iets heel bijzonders stond te gebeuren. En dat klopte. Alleen waarschijnlijk niet op de manier die men op dat moment verwachtte.

Alsof de eerste twee tegentreffers nog niet voldoende waren, besloot BVCB het spektakel verder op te voeren. Van Ewijk wilde de bal uitverdedigen, maar schoot deze pardoes tegen een aanvaller van Jodan Boys aan. De bal vloog hoog de lucht in en aanvoerder Wesley van der Molen zette enthousiast de achtervolging in. Wat volgde was een moment dat waarschijnlijk nog jarenlang tijdens teamuitjes, verjaardagen en kleedkamergesprekken zal worden aangehaald. De verdediger schatte de bal volledig verkeerd in en besloot vervolgens vanuit een plotseling opgekomen innerlijke doelman de bal met zijn hand weg te slaan. Midden in het strafschopgebied. Voor de ogen van de scheidsrechter. Een actie waarbij zelfs Diego Maradona waarschijnlijk had gedacht dat het allemaal wel iets subtieler had gekund. De arbiter hoefde niet lang na te denken. Strafschop voor Jodan Boys en een directe rode kaart voor de aanvoerder wegens het ontnemen van een duidelijke scoringskans. De strafschop die volgde werd nog bijna gekeerd door Van Ewijk, maar rolde tergend langzaam alsnog over de doellijn.

3-0. Na amper een halfuur voetballen. En BVCB met tien man. De gezichten van de bezoekers stonden inmiddels op een merkwaardige combinatie van ongeloof, verbijstering, irritatie en een flinke dosis onderlinge agressie. Het zelfvertrouwen waarmee de ploeg aan de wedstrijd was begonnen, had in dertig minuten plaatsgemaakt voor een situatie die nauwelijks nog serieus te nemen viel.

Maar ergens tussen alle chaos gebeurde er iets opmerkelijks. BVCB begon eindelijk te voetballen. En hoe.

Van circusartiesten naar remontada-specialisten

De eerste stap richting herstel kwam van Bos. De centrale verdediger, die eerder dit seizoen al had bewezen over een uitstekend afstandsschot te beschikken, ging achter een vrije trap op flinke afstand van het doel staan. Met een heerlijk harde inzet bracht hij de spanning terug in de wedstrijd. 3-1. Niet veel later was het Richy Wahlbrinck die opnieuw liet zien over een bijzonder talent te beschikken. De aanvaller hoeft namelijk niet altijd de snelste, sterkste of meest technische speler op het veld te zijn. Zolang hij maar precies weet waar de bal gaat vallen, komt het doorgaans vanzelf goed. Ook nu stond hij weer op de juiste plek en werkte hij de bal knap binnen.

Plotseling leek de ploeg die een paar minuten eerder nog volledig op instorten stond, zelfs met tien man weer helemaal terug in de wedstrijd.

Toch was het foutenfestival nog niet afgelopen. Ditmaal was Bos aan de beurt om de hoofdrol op zich te nemen. Eerst liet hij zich de bal van de voet snoepen, maar ontsnapte BVCB nog doordat de spits van Jodan Boys de mogelijkheid onbenut liet. Amper vijf minuten later besloot de verdediger het opnieuw te proberen. Een uitverdedigende bal belandde rechtstreeks tegen de rug van een tegenstander, waarna de uitstekend spelende spits van Jodan Boys opnieuw vrij richting Van Ewijk mocht lopen. Ditmaal was hij wel trefzeker. 4-2.

Wie dacht dat de eerste helft daarmee eindelijk tot rust zou komen, had buiten Kevin Dercks gerekend. De middenveldmaestro had, net als vrijwel al zijn ploeggenoten, een bijzonder moeizame openingsfase achter de rug. Maar inmiddels leek ook hij te hebben besloten dat het genoeg was geweest met de grappen. Met een kenmerkende dribbel trok hij het strafschopgebied binnen. Een verdediger probeerde hem af te stoppen, maar Dercks stelde zijn schot nog even uit. De verdediger ging naar de grond. Vervolgens besloot de doelman ook maar alvast te gaan liggen. Dercks wachtte nog een fractie langer, liet ook een volgende tegenstander kansloos achter en schoof de bal vervolgens met een bijna beledigende kalmte tegen de touwen. 4-3.

Toen de scheidsrechter eindelijk voor de rust floot, konden beide ploegen even bijkomen van een eerste helft die werkelijk alle wetten van het voetbal had getart. Zeven doelpunten. Een rode kaart. Een verzameling persoonlijke fouten waar je normaal gesproken een heel seizoen voor nodig hebt. En een 4-3 achterstand voor BVCB.

Tien man, elf keer zoveel kwaliteit

In de kleedkamer was de sfeer opmerkelijk genoeg niet uitsluitend negatief. Natuurlijk was de arrogantie waarmee de ploeg naar Gouda was afgereisd inmiddels wel wat verdwenen. Een zeldzame gebeurtenis op zichzelf. Maar het laatste kwartier van de eerste helft had ook iets anders laten zien. Wanneer BVCB gewoon ging voetballen, had Jodan Boys nauwelijks een antwoord. Zelfs met tien man. De boodschap voor de tweede helft was dan ook duidelijk. Geen onnodige risico's meer, geen cadeautjes aan de tegenstander en vooral weer vertrouwen op de kwaliteiten die deze ploeg al zo vaak naar grote hoogten hebben gebracht.

Wat volgde was misschien wel een van de meest indrukwekkende helften uit de recente geschiedenis van BVCB 4.

Wie pas na rust langs het veld was komen staan en moest raden welke ploeg met een man minder speelde, had zonder enige twijfel Jodan Boys aangewezen. BVCB domineerde werkelijk op alle fronten. De bal ging weer soepel van voet naar voet, spelers bewogen voortdurend en in de duels werd met een intensiteit gespeeld die in de eerste helft volledig had ontbroken.

De gelijkmaker liet dan ook niet lang op zich wachten. Na een afgeslagen hoekschop kwam de bal terecht bij Michael de Rooij. De lange spits, die dit seizoen alweer aan een bijna buitenaardse doelpuntenproductie bezig is, besloot het eens op een wat minder gebruikelijke manier te proberen. Met een schitterende staande omhaal werkte hij de bal achter de doelman. Een wereldgoal. En plotseling was de volledige achterstand weggepoetst.

Maar BVCB was niet naar Gouda gekomen om genoegen te nemen met een punt. Een paar minuten later begon Dercks opnieuw aan een van zijn inmiddels beruchte dribbels door het vijandelijke strafschopgebied. Ditmaal besloot een verdediger dat de enige manier om de middenvelder af te stoppen een ouderwetse schoffelpartij was. De scheidsrechter wees naar de stip. Opmerkelijk genoeg bleef een kaart voor de overtreder achterwege, maar daar maakte BVCB zich op dat moment niet bijzonder druk om. De Rooij nam plaats achter de bal en schoot de strafschop overtuigend binnen.

Een werkelijk ongekende ommekeer. Van 3-0 achter naar 4-5 voor. Met tien man. Binnen ongeveer vijfentwintig minuten. De remontada was compleet. En het mooiste voor BVCB was dat de ploeg nog lang niet klaar was.

De Goudse defensie volledig aan flarden

Waar Jodan Boys in de eerste helft nog had kunnen profiteren van vrijwel ieder cadeautje dat BVCB uitdeelde, was het na rust volledig overgeleverd aan de grillen van de Bergschenhoekse aanvalsmachine. Uit een hoekschop van Wahlbrinck legde Dercks de bal uitstekend terug, waarna Hofman op de juiste plek stond om binnen te schieten. 4-6.

Het tweetal Dercks en De Rooij had ondertussen besloten om de rest van de middag maar eens volledig naar zich toe te trekken. De Rooij voegde nog een treffer toe aan zijn totaal en completeerde daarmee opnieuw een hattrick. Dercks deed precies hetzelfde door nog tweemaal toe te slaan. Twee hattricks. Twee wedstrijdballen. En een 4-9 voorsprong.

Jodan Boys werd in de tweede helft volledig zoek gespeeld door een ploeg die nota bene met tien man op het veld stond. De combinaties waren weer van het vertrouwde niveau, de beweging zonder bal was uitstekend en de bezoekers creëerden kansen alsof ze zelf met een man meer speelden.

Het verschil met de eerste dertig minuten was bijna niet te bevatten.

Toch vond BVCB het blijkbaar noodzakelijk om de thuisploeg nog één keer een cadeautje te geven. In de slotfase mocht een aanvaller van Jodan Boys opnieuw vrij richting Van Ewijk lopen en de eindstand op 5-9 bepalen. Een laatste herinnering aan de defensieve wanorde waarmee deze middag was begonnen. Toen het laatste fluitsignaal klonk, was de opluchting groot. Maar vooral ook het ongeloof. Want wat hadden we in vredesnaam zojuist meegemaakt?

Een circusvoorstelling met een gouden slotakte

Een 5-9 overwinning. Veertien doelpunten. Een rode kaart. Een 3-0 achterstand. Twee hattricks. En een tweede helft waarin de ploeg met tien man de tegenstander volledig van het veld speelde.

Het was een wedstrijd die werkelijk alles had. Van de meest lachwekkende persoonlijke fouten tot individuele hoogstandjes van absolute wereldklasse. Van totale wanhoop tot een remontada die waarschijnlijk nog jarenlang onderwerp van gesprek zal blijven.

Toch zal coach Ron Walbeek na afloop met gemengde gevoelens hebben teruggekeken op de middag. Want hoe indrukwekkend de comeback ook was, de eerste dertig minuten vormden een pijnlijke les. Wanneer BVCB denkt dat wedstrijden vanzelf worden gewonnen, maakt het niet uit hoeveel individuele kwaliteit er binnen de lijnen staat. Dan kan iedere tegenstander het deze ploeg bijzonder lastig maken. De gemakzucht, slordigheid en onderlinge irritaties waren deze middag bijna fataal. Maar tegelijkertijd verdient de gehele ploeg een gigantisch compliment voor de manier waarop de wedstrijd alsnog werd omgedraaid. Met tien man werd er gevochten, gecombineerd en gevoetbald op een niveau waar Jodan Boys simpelweg geen antwoord op had.

Iedere speler leverde na rust. Iedere meter werd bevochten. En de individuele klasse van spelers als Dercks en De Rooij gaf uiteindelijk de doorslag. Misschien is dat wel de belangrijkste conclusie van deze krankzinnige middag in Gouda. BVCB 4 beschikt over voldoende kwaliteit om vrijwel iedere tegenstander in deze competitie pijn te doen. Maar de grootste tegenstander blijft voorlopig toch echt BVCB 4 zelf. Het rondreizende circus uit Bergschenhoek heeft er in ieder geval weer een onvergetelijke voorstelling bij.

Eerst de clownsact, daarna de remontada.