• Na de overwinning op Hillegersberg en een vrij weekend, waarin een deel van de selectie besloot dat een biertocht in Lille ook telt als sportieve voorbereiding werd duidelijk dat zulke hoeveelheden bier niet direct bijdragen aan een scherpe marathontijd. Die Rotterdam Marathon speelt dit seizoen een prominente rol binnen BVCB 6. Mick en Max leven inmiddels in strikte discipline en verruilen het voetbalveld steeds vaker voor lange duurlopen op zondag. Brian stond aanvankelijk ook op de startlijst, maar gaf zijn startbewijs om onduidelijke redenen weg. En later deze dag dook het nieuws op dat nóg een teamgenoot sluwe plannen heeft om zich op 12 april stuk te bijten op die 42,195 kilometer.

     

    Deze regenachtige zaterdag stond de derby tegen CVV Berkel op het programma. De omstandigheden waren troosteloos: regen en wind wisselden elkaar af alsof iemand in de hemel een hekel had aan recreatief amateurvoetbal. Manager Don had op vrijdagavond weer belrondjes gemaakt alsof hij bij een klantenservice werkte. Zo kreeg Muts, die op een perron in Den Haag stond na een date-avond met zijn vriendin en nieuwe maten, te horen dat hij als stofzuiger mocht starten op het middenveld. Ondertussen bewandelt onze eigen Mr. Shell, Hidde Rommes, zijn unieke pad: hij weigert structureel om in de basis te starten, blijft liever langs de lijn met zijn vlag in de hand en komt pas het veld in wanneer de tegenstander zichtbaar op instorten staat.

    Onder leiding van een scheidsrechter voorzien van zowel pet als bril begon BVCB voortvarend. Gijs ontving vanuit de aftrap de bal en gooide er direct een Zidane draai uit, niet alleen Berkel maar vooral zijn medespelers waren direct verrast. Het spel van BVCB was beter, maar echte kansen kwamen er niet meteen. Berkel kreeg zelfs de eerste kans met een schuiver langs de goal van Wouter, die na doorweekt maar net op tijd het veld op kwam rennen nadat hij als scheidsrechter zijn vrijwilligersuren had volbracht. Niels etaleerde zijn crosspass door tegen de wind in Raymond te vinden over de hele, tot een kans leidde dit hoogtepunt echter niet. Steven probeerde tot twee keer toe een hakje à la Enes, maar beide eindigden in de voeten van Berkel. Gelukkig wist mr. Claimmans het even later wel af te maken. Na een aanval over links gaf Don de bal strak voor, Steven kon op vijf meter rustig aannemen, draaien en binnenschieten: 1-0 na 17 minuten voetbal. Een comfortabele voorsprong leek binnen handbereik, want Berkel had opvallend veel moeite met iets dat doorgaans noodzakelijk is voor voetbal: de bal. Don testte de vuisten van de gelegenheidsdoelman en ook Raymond probeerde het, zonder resultaat.
    Maar waar BVCB op rozen leek te zitten, besloten Niels en Wouter dat Berkel ook een doelpunt verdiende. Geklungel achterin leidde tot een tegentreffer: een aanvaller van Berkel die zonder keeper in zicht rustig mocht binnentikken. Mogelijk speelde Niels' schrale twee uur slaap, na een avondje baco’s en een vroege ochtend als hockeycoach, een rol bij het wegvallen van zijn scherpte.

    Toch raakte BVCB niet van de wijs. Enes, die tijdens de ramadan steevast zijn beste vorm bereikt, dribbelde het middenveld in en vond Steven aan de rand van de zestien. Die had een prachtige boogbal ala David Beckham in gedachten, zijn schot miste echter kracht en richting maar de keeper van Berkel (Koppert collega van Jesper) hielp een behoorlijk handje mee om het schot toch tot doelpunt te promoveren. De bal glipte door zijn handen en benen en zo kwam BVCB weer op voorsprong. 2-1

    Met de eerste wissels kwam Brian het veld in voor Erik, officieel als spits, maar na vijf minuten stond hij al ballen op te halen op 30 meter van eigen doel. Een tikkie terug op Niels die aan de zachte kant was zorgde bijna dat de spits van Berkel weer een vrije doortocht zou krijgen. Even later viel de 3-1: Dennis heerste op het middenveld en vond opnieuw Steven, die ditmaal níét voor eigen succes ging. Don kreeg de bal in de zestien, twijfelde halverwege de actie of hij überhaupt nog bij de bal kon, maar punterde hem met een uiterste beenbeweging schitterend binnen.
    Niet veel later viel de 4-1. Een voorzet van Brian vanaf links bleef hangen in de wind en terwijl de keeper van Berkel uitstapte, kopte Steven de bal over hem heen. Brian kreeg even later nog een enorme kans via een panklare voorzet van Jarno, maar kopte via de grond op de paal. Zo bleef het bij 4-1 bij rust.

    In de tweede helft werd volop gewisseld, de buit leek immers binnen waardoor de scherpte bij BVCB wat afnam. Behalve bij Hidde Rommes. Zijn rentree tegen een vermoeide rechtsbuiten leverde direct effect op: een overlap, een lage voorzet en een intikker van Don betekenden 5-1. Berkel maakte nog 5-2, doordat een afgeslagen bal opnieuw op doel werd gevuurd en onderweg van richting werd veranderd langs Wouter.

    Jesper kwam daarna nog tien minuten in het veld, omdat 25 minuten volgens hem veel te veel was. Dat bleek genoeg: een dramatische breedtepass van een Berkel verdediger viel pardoes voor zijn voeten. Jesper was niet te beroerd om dat cadeautje uit te pakken: 6-2. Hiermee claimt de goaltjesdief het hoogste goals per speelminuut ratio te hebben van de selectie. 

    Na het laatste fluitsignaal kon de derde helft beginnen. Erik, jarig én in het bezit van nieuwe schoenen zette de eerste pitchers neer. Volgens Wouter moest Jesper dit ook doen, al was de motivatie daarvoor dubieus, zelfs het ontbreken van zijn blauwe knietape zou reden genoeg zijn. Jill (dochter Steven), die toevallig in de buurt zat, wist al snel dat je Wouter het best gewoon kunt negeren tot hij uitgeraasd is. Ze had gelijk.

    Bij het voortzetten van de derde helft door een deel van de selectie kwam de onthulling: ook Donovan Jongsma beschikt over een felbegeerde marathonkaart. Op aansporen van zijn moeder deed hij mee aan de loting en warempel hij werd ingeloot. Zijn voorbereiding verloopt volledig in Don stijl: nul trainingskilometers en de overtuiging dat “er zelfs mensen op blote voeten lopen, dus dan haal ik het ook wel.” Lens, die zich bij de verlengde derde helft had aangesloten, stortte zich direct op een nieuwe weddenschap, en zo zal de volledige selectie op 12 april langs het parcours staan om Mick, Max en Donovan aan te moedigen.

    Voor nu rest er slechts één boodschap: drie punten in de tas, een mooie zondag in het vooruitzicht en op naar de volgende wedstrijd tegen SDV uit Kralingen.

    En uiteraard onze grote dank aan de trouwe supporters die, ondanks het hondenweer, toch weer langs de lijn stonden om ons naar de overwinning te schreeuwen.

    Uw razende reporters