Er zijn wedstrijden die je speelt, en er zijn wedstrijden die je voelt. Dit was er zo één.
Concordia 4, de enige ploeg die BVCB dit seizoen wist te verslaan, stond opnieuw tegenover de koploper. De herinnering aan de pijnlijke 1-3 nederlaag in Bergschenhoek hing nog voelbaar in de lucht. Dit keer stond er meer op het spel dan alleen drie punten: eerherstel en een titelrace.

Met een vrijwel complete selectie, alleen Dercks, Vente, Van der Woerd en Blok ontbraken, en de terugkeer van Van der Zee, was BVCB klaar voor wat komen ging.

Messcherpe start

Vanaf het eerste fluitsignaal was het verschil zichtbaar.
BVCB speelde met een intensiteit en scherpte die zelden wordt gezien:
hoog druk zetten, zuivere passing, constante beweging, alles klopte.

Concordia had geen antwoord. De eerste kansen volgden elkaar snel op, vooral via voorzetten van De Kock en Van der Meulen, maar De Rooij had zijn vizier nog net niet op scherp.

De ban breekt en hoe

Na een perfecte dieptebal van Brouwer was het Hertstein die zijn brommer vandaag maar weer eens had opgevoerd en de bal na een goede actie teruglegde. De Rooij raakte de bal niet goed, maar dat bleek een geluk bij een ongeluk: De Kock stond op de juiste plek en schoot de 0-1 binnen.

Wat volgde was pure dominantie.

Niet veel later was het alweer raak. Een verre ingooi van Walbeek belandde via een kluts opnieuw bij hem, waarna hij de bal perfect op het hoofd van De Rooij legde. Die knikte beheerst binnen: 0-2. Het gejuich wat volgde was dubbel, want de bal ging via de paal en dan weet men dat de middag nog een mooi toetje brengt in de vorm van de bruine fruitschaal.

Overdonderende eerste helft

BVCB bleef maar gaan.
De opbouw was verzorgd, het middenveld dominant en voorin was het dodelijk effectief.

Na een harde overtreding op Walbeek ontstond er wat onrust, maar terwijl Concordia nog discussieerde, lag de bal alweer stil. Walbeek speelde snel door en zette Brouwer vrij voor de keeper voor wie het vervolgens een koud kunstje was om af te ronden: 0-3.

De 0-4 volgde vrijwel direct daarna.
Van der Meulen kwam maar weer eens op aan de rechterkant en vond Hertstein, die de bal in één keer op de slof nam en schitterend in de kruising krulde. Een goal van absolute klasse.

En het bleef niet daarbij.

Al verslapte BVCB wel iets en hier kon Concordia direct gevaarlijk uit worden. Na verkeerd uitstappen van de laatste lijn van BVCB kwam er een geode lage voorzet vanaf de rechterkant van de thuisploeg. De 1-4 leek in de maak, maar Van den Berg wist dit te voorkomen met een geweldige verdedigende actie. Wat volgde was een discutabele ingooi, zelfs BVCB gaf aan dat deze eigenlijk voor Concordia was, Uit deze ingooi volgde dan alweer een nieuwe soepel lopende Bergschenhoekse aanval. Hertstein was opnieuw betrokken met een goede actie en Brouwer tekende voor zijn tweede van de middag: 0-5 binnen een half uur.

Kleine smet voor rust

BVCB zette het verslappen nog iets door voor rust.
Concordia kwam hiermee voor het eerst aan een hoekschop en deze viel zeer opmerkelijk en ongelukkig via het been van De Rooij binnen in het verkeerde doel. De Rooij zet hiermee ook de jacht in op het topscorersklassement van eigen doelpunten waarin hij Hofman in zijn nek hijgt.

Een hele kleine smet op een verder perfecte eerste helft.

Na rust: direct weer gas

Net als vorige week was al snel duidelijk dat van een groot verval in de tweede helft geen sprake was.Binnen enkele minuten na rust veroverde de net ingevallen Wahlbrinck de bal en gaf een geweldige steekpass op De Kock, die koel afrondde: 1-6.

Het moment van pure klasse

En toen…
een aanval die nog lang zal worden besproken.

In een kleine ruimte rond het zestienmetergebied combineerde BVCB met één keer raken over meerdere schijven, De Kock, De Rooij, Wahlbrinck, Walbeek, Baker, in een tempo waar zelfs de grootheden uit Barcelona van zouden glimlachen.

Het slotstuk?
Walbeek, die het kunstwerk bekroonde met de 1-7.

Pure voetbalpoëzie.

Afmaken in stijl

BVCB bleef controle houden en gaf niets meer weg.
Het wachten was op het volgende moment van klasse.

Dat kwam via Brouwer, die opnieuw een geweldige bal gaf op De Kock, die zijn derde van de middag binnenschoot: 1-8 en de wedstrijdbal.

Na een botsing tussen de wilde spits van Concordia en doelman Van Ewijk, moest Concordia met tien man de wedstrijd uitspelen. BVCB wist hiervan ook nog verder te profiteren.
Wahlbrinck gaf zijn derde assist van de middag en De Rooij kopte de 1-9 binnen.

Conclusie

Dit was geen overwinning.
Dit was een statement.

De ploeg die eerder dit seizoen nog als angstgegner gold, werd volledig overlopen.
Met dominant spel, scherpte en pure klasse liet BVCB zien klaar te zijn voor de slotfase van het seizoen.

1-9. Revanche voltooid.

Nog vijf finales te gaan.
De boodschap is duidelijk:
BVCB is er klaar voor.