BVCB 6 had zaterdag de grootst mogelijke moeite met doelpunten maken. HOV/DJSCR leidde daardoor slechts een kleine nederlaag, maar er waren andere betrokkenen die grotere verliezen leden. In dit verslag lees je hoe dat zo is gelopen…
Dat er een uitwedstrijd op het programma stond bleek wel, want de aanmeldingen in ‘Spond’ kwamen deze week niet zo soepel binnen als bij een potje in Bergschenhoek. Desalniettemin 15 man (bijna) op tijd in de kleedkamer. Er hing echter wel een heel bedenkelijk luchtje. Dat had alles te maken met een wedstrijdtenue van Mick R. die verzuimd had om in liefst 2(!) weken zijn voetbaltas uit te pakken. Even probeerde hij nog zijn zwangere vrouw de sch…, maar hij slikte verstandig de rest van zijn woorden in.
Aan de aftrap een opvallende verschijning deze middag, daar Pasquale Cacciatore ook in de gelegenheid was om weer eens de wei in te gaan. De van oorsprong Italiaanse arbiter had zijn meest fleurige tricot aangetrokken, waarop een officiële FIGC (Italiaanse voetbalbond) batch schitterde. Hij blies sierlijk, wild armgebarend op zijn fluit en de wedstrijd zetten zich in gang. Dit al onder toeziend oog van twee (bel)Chinezen vanachter het glas van de kantine. Neem daarbij het zeer internationale gezelschap waarmee beide elftallen aantrad en u beseft dat hier vanmiddag meer belangen op het spel stonden dan slechts drie punten.
BVCB begon met twee buitenspelers die liever elders gepositioneerd hadden gestaan in de opstelling én collectief met een gemakzuchtige instelling. Dat resulteerde in veel balverlies, een tegenstander die druk naar voren kon zetten, onbegrip en verwijten over en weer. Het was aan de gebrekkige afrondingskunsten van de gastheren te danken dat een aanval over links niet al na 5 minuten werd binnen gewerkt. Niet veel later eindigde een afgeslagen bal op de hand van Niels en kreeg HOV nog een opgelegde kans om de score te openen… Vanuit de kantine werd er driftig gebeld richting de kantoren in Azië; ‘’兩隊都會在這裡得分。dat iets betekent als ‘beide teams gaan scoren hier vanmiddag’. Wouter had daar echter hele andere gedachten bij, want die keerde de inzet van de Pakistaanse aanvoerder en zeg de rebound naast gaan.
Luttele minuten later kreeg HOV nog een levensgrote kans, waarna de paniek bij BVCB toesloeg. Verwijten vlogen heen en weer en er klonk plots ‘wissel mij maar’. De twee toesnellende Belchinezen stonden al klaar met flappen internationale valuta, maar zagen dat deze uiting van wanhoop weinig met business te maken had toen een balende Hoekenaar hoofdschuddend richting de zijlijn liep.
Steven ‘niet breed man’ Kleemans deed zijn naam weer eens Eer aan, door zowel Eer (Dirk) en vooral Brian over het hoofd te zien bij uitbraken vanaf rechts. In plaats van ‘wel breed’ ging hij voor eigen succes, zonder succes. Jan die samen met Max een wedstrijdje ‘tweede bal’ uitvocht met de Rotterdammers kwam verkeerd terecht na een duel en alarmeerde de bank. De toesnellende Maarten en Mick, bewapend met bidon konden niets anders dan hem helpen de kleedkamer te bereiken, waarna een bezoekje aan het Sint. Franciscus noodzakelijk bleek. Een zure aftocht van Jan en ook nog eens één verse wissel weg als chauffeur. Misschien was dit wel het moment dat BVCB ineens besefte dat langer zo duurgaan zou leiden tot puntverlies. Jarige Job Don betrad het veld, verschillende spelers veranderden van positie en BVCB kreeg eindelijk een beetje grip op de wedstrijd.