• IN MEMORIAM

    Ab Gravesteijn

    30 juli 1931 – 13 november 2021

     

    Op 90 jarige leeftijd is in de nacht van vrijdag op zaterdag Ab Gravesteijn overleden, één van de allereerste jeugdtrainers bij BVCB. Vanaf 1965 begonnen als jeugdtrainer tot halverwege de jaren 90 en later leider van verschillende seniorenteams.

    Wederom moeten wij helaas afscheid nemen van een BVCB-icoon.

    Ab was mijn 1e jeugdtrainer in 1968 toen ik als 10 jarig ventje lid mocht worden bij BVCB.

    Fanatiek moest je zijn op de trainingen en je kleding en schoeisel puik in orde, als Ab in de kleedkamer kwam, naar de schoenen keek en ze zagen er niet glimmend uit waren zijn woorden: “Die zijn volgende week weer gepoetst anders sta je reserve”.

    Ab was ook regelmatig scheidsrechter en had veel moeite om niet in voordeel van BVCB te fluiten, als een BVCBelftal het moeilijk had en zo eindigde menig wedstrijd “met hulp van” toch nog goed.

    Er waren periodes dat Ab vanwege zijn werk een hele tijd niet meer bij BVCB kwam, maar ook omdat hij het niet eens was met het beleid of dat er dingen in zijn ogen niet goed waren. Maar bloed kruipt toch dan waar het niet gaan kan en na verloop van tijd was Ab weer aanwezig op de club en droeg daarin zijn steentje meer dan bij.

    Zo werd Ab in begin jaren 80 leider van het 3e elftal en werd daarmee ongeslagen kampioen. Aan het eind van de jaren 80 was hij leider van het 4e elftal waar personen in speelden, die nu nog actief zijn binnen BVCB zoals Jan Stolk, Henk Piet Goudappel, Louis van Rutten en Ab zijn twee neven Jan Kurver en Louis Janssens. Ab was altijd duidelijk en met hem was niet te spotten. Om zijn bedoelingen extra kracht bij te zetten eindigde hij menig mededeling of mening : “En zo is het. Klaar! Afgelopen! Uit!”

    Vanaf seizoen 1991 werd Ab leider van het 2e elftal wat hij 4 jaar heeft gedaan. Het laatste jaar hij als leider en neef Arie als trainer.

    Daarna is hij kleinzoon Maurice gaan volgen, die ondertussen was gaan voetballen en veel talent had. Zo bleef Ab elke zaterdag nog op de club, maar nu alleen als toeschouwer en trots op zijn kleinzoon. Dat hij zijn fanatisme nog niet verloren was, bleek uit zijn intens meeleven, uitend in af en toe schoppende bewegingen.

    Samen met zijn vrouw Nel was zijn tweede grote hobby klaverjassen en waren zij jarenlang één keer in de maand op vrijdagavond aanwezig in de BVCB kantine om hun spelletje te spelen.

    De laatste jaren ging het steeds wat minder met zijn gezondheid, kwam in een scootmobiel terecht waardoor hij nog steeds regelmatig in de ochtend naar jeugdwedstrijden kon komen kijken. Later was hij aangewezen op zijn rollator. Trouw liep hij dagelijks zijn rondjes over dorp.

    Kort geleden kreeg Ab te horen dat hij ernstig ziek was en niet meer zou genezen. 

    Voor de oudere BVCB-ers was Ab een markant persoon, waar met heel veel waardering en respect naar gekeken werd voor wat hij allemaal voor de club heeft gedaan.

    Ab berustte hierin en toen hij zelf het einde voelde naderen sprak hij de woorden: “Ik heb een goed leven gehad en het is goed zo”.

    Ab rust zacht en sterkte voor de familie nu en de komende tijd.

    Namens jouw BVCB,

    Louis van Rutten

    HP Goudappel