“Het kan blijkbaar ook de állerbeste overkomen”

22-11-2025   BVCB 4 - Concordia 4: 1-3

Na wekenlang domineren, winnen en records stapelen stond voor BVCB 4 eindelijk weer eens een échte test op het programma. Concordia 4, vooraf nummer vier op de ranglijst, was op papier de sterkste tegenstander sinds VOC en dat terwijl BVCB opnieuw een flinke lijst afwezigen moest slikken.

Flitsstart, maar niet het echte verhaal

De wedstrijd begon schitterend. Een aanval als uit het handboek, combinaties over meerdere schijven, en uiteindelijk een schot van Heijerman dat alleen nog nét niet ver genoeg in de hoek lag.
Een droomstart, maar helaas ook een misleidend beeld.

Want amper vijf minuten later werd duidelijk dat BVCB een lastige middag tegemoet ging. De ploeg speelde ongekend slordig, zeker in de opbouw. Toch was het bijna 1-0 toen Baker van afstand genadeloos uithaalde, maar zijn geweldige poging belandde uiteindelijk hard op de lat.

Na een kwartier viel dan toch de 0-1. Van der Woerd probeerde Bos in te spelen, maar de Concordia-spits zat ertussen, legde af, en een droge schuiver in de hoek liet BVCB achter. Een dure fout in een wedstrijd waarin slordigheden het grootste gevaar vormden.

Ondanks de achterstand bleef BVCB de bovenliggende partij. Kevin Dercks regeerde als maestro op het middenveld, strooide met passes en probeerde het tempo te bewaken. Maar de thuisploeg bleef slordig en verloor bovendien De Rooij na een half uur met een blessur, een extra tik op een toch al gekortwiekte selectie.

Toch kwam vlak voor rust de verdiende gelijkmaker. De Kock zette zijn man te kijk, werd opzichtig neergehaald, en de scheids wees terecht naar de stip. Bos ging achter de bal staan en schoot overtuigend binnen: 1-1.

Rust. Hoofd omhoog. Alles nog te winnen.

Tweede helft: kansen missen, afgestraft worden

BVCB kwam messcherp uit de kleedkamer. Druk, energie, lef.
En vooral: kansen, kansen en nog eens kansen.

Hertstein kreeg er drie, vier, allemaal gevaarlijk en ook allemaal gekeerd door een keeper die waarschijnlijk nooit meer zo’n wedstrijd gaat keepen.
Het was alsof de bal een magneet had richting zijn handen, voeten en borstkas.

Ook Wahlbrinck kreeg dé kans: vrij binnenkoppen uit een perfecte corner van Brouwer, maar had het vizier niet op scherp staan en kopte naast. Toen gebeurde het onvermijdelijke.
BVCB speelde 1 op 1 achterin en nam risico. Een Concordia-aanvaller liep in duel met Van der Molen, die bij een licht duwtje uit balans raakte en de bal in zijn val met de hand beroerde. Penalty. Van Ewijk redde in eerste instantie nog, maar de rebound rolde tergend langzaam alsnog over de lijn: 1-2. Een mentale tik die er bij BVCB in hakte.

De thuisploeg bleef aandringen, maar gaf door de opportunistische jacht nóg meer ruimte weg. En opnieuw maakte Concordia daar gebruik van.
Een diepe bal leek te controleren voor Baker, maar sprong via zijn lichaam voor de voeten van de spits, die Van Ewijk omspeelde en binnenschoof: 1-3.

Een zeldzame offday, op het slechtst mogelijke moment. Ondanks een slotoffensief viel de aansluiting niet meer.

===================================================

Een nederlaag met een les

Eindstand: 1-3.
Geen paniek, geen drama, maar wel een harde reality check.

Coach Ron Walbeek verwoordde het treffend: “Dit soort potjes zitten ertussen, zelfs voor de kampioen.” En hij heeft gelijk.

Volgende week wacht Forum Sport, met hopelijk wat terugkerende krachten en hernieuwde scherpte.

De kampioensdroom leeft nog steeds.
Maar vandaag bewees BVCB 4 één ding heel helder:

Het kan blijkbaar ook de állerbeste overkomen.