Eindelijk valt het de goede kant op voor BVCB VR1

22-11-2025   GOZ VR1 - BVCB VR1: 0-1

Na een wedstrijd afgelopen week waarin de punten op het laatste moment gedeeld moesten worden, moest BVCB VR1 al “vroeg” vertrekken naar Mijnsheerenland, om daar de wedstrijd tegen GOZ VR1 te spelen. Ook bij ons wordt er aan “scorebordjournalistiek” gedaan. Door naar uitslagen van eerder gespeelde wedstrijden te kijken om een inschatting te maken van de sterkte van de tegenstander. Maar wat betreft GOZ VR1 valt daar geen pijl op te trekken. Zo hadden zij gewonnen van Zestienhoven waar BVCB vervolgens weer van verliest. Ook zien we uitslagen die een andere waarheid laten zien. Punt is: elke wedstrijd begint op 0-0 en beide teams willen er het beste van maken.

Ook in Mijnsheerenland was het fris, maar de zon scheen en er was weinig wind. Dus eigenlijk wel lekker voetbal weer. Waar vorige week de reservebank helemaal gevuld was, paste iedereen vandaag makkelijk in de dug-out. Afzeggingen vanwege reisjes naar het buitenland, blessures, ziekte en een val met de scooter zorgden ervoor dat er maar vier wissels overbleven. Niet zo fijn, want afgelopen week konden een aantal speelsters slechts gedeeltelijk trainen vanwege pijntjes na de wedstrijd van afgelopen week.

Maar goed. We spelen met de speelsters die er zijn en die waren gebrand op een overwinning. De opstelling in de eerste helft: Michelle op het doel. In de verdediging speelden Celeste, Charlotte, Julia en Vera. Het zware werk op het middenveld was voor Chantal, Finett en Merel. Het gevaar moest komen van Anouk, Jennifer en Melissa. De supersubs voor het eerste gedeelte waren Angela, Desiré, Eline en Roos. Felice was er om haar team aan te moedigen en om de afwezigen op de hoogte te houden van het verloop van de wedstrijd.

Vanaf het beginsignaal werd er hard gewerkt door beide teams. Maar voor de toeschouwers was er het eerste half uur vrij weinig om van te genieten. De bal ging vaak uit het spel en van vloeiende combinaties was niets te merken. Dan komt de koude wél langzaam binnen. In de 30e minuut was er een kleine kans voor Melissa, maar het schotje miste precisie. Vlak na het eerste wisselmoment begon BVCB beter te spelen. Er was meer beweging voorin en de aanvalsters wisten elkaar goed te vinden. Net na de kans van Melissa maakten Eline en Desiré, die de bal met een hakje terugspeelde, een mooi één-tweetje. De bal kwam perfect bij Eline en die leek vrije doortocht naar het doel van GOZ te hebben. Echter de scheidsrechter floot: buitenspel. Waarschijnlijk had Desiré net buitenspel gestaan, want Eline was het zeker niet geweest.

Niet veel later kreeg Melissa een diepe bal en kon een voorzet geven. De bal kwam hoog voor het doel, maar was helaas net te hoog voor Desiré om op doel te kunnen koppen. Het liep al richting de rust, maar BVCB bleef aanvallen waar het kon. Deed GOZ niets? Het team kwam er een paar keer goed uit, maar eigenlijk écht gevaarlijk werd het niet. Althans, vanaf de zijkant leek het of BVCB “in control” was.

In de 40e minuut was er een heel mooie aanval waarbij alle aanvallers elkaar goed wisten te vinden. Eline en Desiré maakten opnieuw een één-tweetje waarna de bal naar Melissa doorgespeeld werd. Zij kon op doel schieten, maar het vizier was opnieuw niet scherp. Jammer, want de aanval zag er goed uit. Inmiddels was de limonade al in de kleedkamer klaargezet, maar de scheidsrechter floot nog niet voor de rust. In de 45e minuut wist Charlotte, op de voor haar zo karakteristieke manier, de bal te veroveren. Desiré bood zich perfect aan vanuit de midvoor positie en speelde Melissa aan. Eline was “omgelopen” en kreeg de bal aangespeeld van Melissa. Een schot, half gekraakt, waardoor de bal omhoogging, liet de keepster kansloos. “Loon naar werken”, zo werd de voorsprong van BVCB gevoeld: 0-1.

Vrijwel meteen daarna was het rust en inderdaad de limo stond klaar. Een betoog over de veldbezetting, waarbij vraag en antwoord gebruikt werd. Ook vragen richting de staff, natuurlijk. De scheidsrechter klopte op de deur voor de tweede helft.

Een iets aangepaste opstelling om de speelsters met pijntjes te kunnen ontzien. GOZ kwam goed uit de kleedkamer en kreeg na ongeveer 8 minuten spelen een vrije trap. Het leek een gevaarlijke positie, maar de verdediging stond goed. Het schot verdween naast het doel van Michelle. We waren nog maar net 15 minuten bezig in de tweede helft of Chantal moest het veld verlaten. Het leek erop dat de blessure weer opspeelde. Voor het erger zou worden, meteen maar naar “de bank”. Na een paar minuten later ging ze de grensrechtervlag overnemen van Charlotte aan de andere kant van het veld.

Er was alweer een half uur gespeeld in de tweede helft toen BVCB een hoekschop te nemen kreeg na goed doorzetten van Angela. De bal werd op de afgesproken manier genomen en werd voor het doel gespeeld. Eline kon de bal keurig via de onderkant van de lat in het doel koppen. Blijdschap bij BVCB. Maar de grensrechter had buitenspel geconstateerd. Een signaal dat gretig werd overgenomen door de scheidsrechter. De marge bleef daarom maar één doelpuntje. Spannend, ook voor de toeschouwers.

Niet veel later kon Angela op het doel schieten, maar zij vond de keepster in de baan van het schot, die de bal klemvast kon tegenhouden. GOZ probeerde steeds meer mensen richting hun aanval te sturen. Daardoor leek het of BVCB meer en meer onder druk kwam. Het leverde aan de andere kant ook wat ruimte op. Zo kon Eline een passje tussen de verdedigers door geven richting Desiré. Echter de bal was net te scherp. Met nog drie minuten te spelen, voordat de tweede 45 minuten voorbij was, werd Michelle tot een uiterste redding gedwongen om een doelpunt te voorkomen. Met haar rechterhand wist ze de bal uit de benedenhoek te houden, waardoor BVCB nog steeds aan de goede kant van de score bleef.

Maar de scheidsrechter vermaakte zich opperbest en genoot met volle teugen van zijn taak. Toen de 45 minuten voorbij waren, ging het spel gewoon verder. Aha, extra tijd. In de 48e minuut ontnam Finett de bal van de tegenstander. Deze viel en was schetst ieders verbazing? Een vrije trap voor GOZ op zo’n twintig meter van het BVCB-doel. Een gevaarlijke situatie dus. In eerste instantie kon Michelle de bal tegenhouden, maar niet vasthouden. Een rebound ontstond, die uiteindelijk hard overgeschoten werd. Rustig uitspelen nu. Toch voor de zekerheid maar even vragen: “Scheids gaan we door tot 19u vanavond?” “Ja, de lichten gaan straks aan”, was het antwoord (het was 13.50u inmiddels). Door spelen dus.

BVCB kwam er nog een keer gevaarlijk uit, want GOZ stond zwaar “in aanvalstand”. Melissa kwam erdoor aan de linkerkant en Jennifer liep goed mee over de as van het veld. Een passje op maat en Jennifer kon de verlossing in het net schieten. O nee! Opnieuw verbazing bij alles en iedereen, want de bal ging aan de verkeerde kant van de paal over de achterlijn. Inmiddels was dit in de 53e minuut. Toen dacht de scheidsrechter ook dat het tijd werd om het eindsignaal te blazen. Na 52 minuten en 26 seconden, officieus.

Belangrijk is dat het harde werken beloond werd en de drie puntjes meegingen naar Bergschenhoek. Hopelijk vallen de blessures mee en kan iedereen volgende week weer van de partij zijn. Deze week zullen de krantenkoppen dus weer lovend zijn over de dames en de staff. Volgende week staat de thuiswedstrijd tegen DCV VR1 op het programma. Aanvang 11.00 u aan het Sporthoekpad in Bergschenhoek. Het belooft een spannende wedstrijd te worden, want DCV is het seizoen in de 4e klasse gestart. Door de magere resultaten is het team bij ons in de poule geplaatst. Maar dat neemt niet weg dat het een geduchte tegenstander zal zijn. Kom genieten van een spannend partijtje voetbal en de dames aanmoedigen.

Verslag: Peter verlaan