• De gedeeld koploper tegen de nummer tien van de ranglijst. De ploeg die een week eerder met 4-0 won tegen een tegenstander die 7-0 had verloren. Op papier een duidelijk verhaal, maar het bleef toch een derby: BVCB uit Bergschenhoek tegen de buren van CVV Berkel. En zoals vaker bij derby’s bleek dat het script zich niet altijd aan de verwachtingen houdt.

    Afwezigen en vakantiefoto’s

    Zoals inmiddels gebruikelijk begon de middag met een blik op de afwezigenlijst. Vente was aanwezig als aandachtig toeschouwer, maar uiteraard nog altijd geblesseerd. Van der Zee, Hertstein en Van der Woerd hadden nog te veel last van de tikken die zij een week eerder in Delft hadden opgelopen. Van den Berg genoot ondertussen nog altijd van een wit zandstrand en werkte aan een perfecte laag met Haarlemmer Bruin voor de juiste teint.

    Kortom: genoeg puzzelwerk voor de staf.

    Wervelwindstart

    BVCB begon echter alsof er geen vuiltje aan de lucht was. De druk werd direct hoog op de helft van Berkel gezet en dat bleek bijzonder effectief. De bezoekers probeerden vooral met lange ballen en veel lopende mensen gevaar te creëren, maar kwamen in de openingsfase nauwelijks onder de druk vandaan.

    De eerste grote kans was voor De Rooij, die na een teruggetrokken bal van Van der Meulen uit de draai de doelman bijna verraste. Niet veel later meldde ook Dercks zich. Hoewel hij deze middag als controlerende middenvelder speelde, dook hij geregeld hoger op. Na een scherpe kap in de as haalde hij met links uit en zag de doelman de bal via de vingertoppen op de lat tikken.

    BVCB rook bloed. Uit een nieuw drukmoment veroverde De Rooij de bal bij de doelman, waarna Brouwer voorgaf op Blok bij de tweede paal. Helaas kon Blok de bal net niet binnenwerken.

    Warme koek in de bovenhoek

    Na een kwartier was het dan toch raak. Een hoekschop van BVCB werd half weggewerkt door Berkel. Van der Meulen pikte de bal op en speelde Blok aan net buiten het strafschopgebied. Wat volgde was een demonstratie van de trainingsoefening “warme koeken”: Blok haalde uit en joeg de bal, licht getoucheerd, hard in de bovenhoek. 1-0.

    BVCB bleef het gaspedaal indrukken. Het tempo lag hoog, de bal ging snel van links naar rechts en achterin stond het stevig. Vooral Dercks dicteerde het spel. Hij draaide open met een man in de rug alsof die er niet stond, strooide met passes met de buitenkant van de voet en versnelde het tempo wanneer hij dat nodig vond.

    Moment van magie

    Het hoogtepunt van de eerste helft kwam dan ook van zijn voet. Een pass van Brouwer werd door Dercks open aangenomen in volle beweging. Met een simpele beweging zette hij meerdere tegenstanders op het verkeerde been, tikte vervolgens de bal door de benen van een volgende verdediger en produceerde als afsluiter een subtiel stiftje. De bal viel prachtig binnen: 2-0.

    Niet veel later werd het zelfs 3-0. De Kock combineerde met Wahlbrinck, kreeg de bal terug op maat, sneed met zijn kenmerkende snelheid naar binnen. Via de binnenkant van de verre paal verdween de bal in het doel.

    BVCB bleef drukken. De backs speelden een sterke rol in het aanvalsspel: Vlug maakte steeds de juiste keuzes en Van der Meulen zorgde met zijn opkomende acties dat Berkel niet alleen het centrum kon verdedigen, maar ook de buitenkanten continu in de gaten moest houden. Na een standaardsituatie bleef de bal langdurig hangen in het strafschopgebied. Uiteindelijk behield Wahlbrinck het overzicht en legde de bal panklaar bij de tweede paal voor Blok, die zijn tweede van de middag, en derde van twee wedstrijden binnentikte: 4-0.

    Toch nog een tegentreffer

    BVCB bleef kansen creëren. De Rooij miste nog de échte scherpte, vermoedelijk nog ergens in Kuala Lumpur bij zijn bagage. Brouwer schoot een goede kans te zacht in de handen van de keeper. Aan de andere kant deed Berkel onverwacht toch nog iets terug in de tot dan toe zeer eenzijdige wedstrijd. Vanaf links werd een voorzet strak voor het doel gebracht en even strak binnengekopt: 4-1, tevens de ruststand.

    Andere wedstrijd na rust

    In de kleedkamer was de stemming ontspannen, misschien wel iets té ontspannen. Dercks werd uit voorzorg gewisseld en ook Vlug ging naar de kant. Wat niemand toen wist, was dat de wedstrijd een compleet ander gezicht zou krijgen.

    Berkel besloot hoger druk te zetten en BVCB reageerde daar slordig op. Nog geen minuut na rust verspeelde de net ingevallen Bos de bal op een gevaarlijke plek. Berkel schakelde snel om en via een zwakke verdedigende actie van Van der Molen kon een aanvaller vrij uithalen: 4-2.

    Rooij brengt rust terug

    De spanning leek even terug te keren, maar gelukkig arriveerde de scherpte van De Rooij op tijd in Bergschenhoek. Uit een corner van, wie anders, Wahlbrinck knikte hij fraai binnen: 5-2.

    Wahlbrinck kwam met die assist op gelijke hoogte met De Kock bovenaan de assistenranglijst. De Kock zelf had ondertussen een andere hattrick voltooid: drie panna’s op zijn directe tegenstander.

    Chaosfase

    Met 5-2 leek het duel beslist, maar toen besloot Bos een snoeiharde tackle uit te delen. Arbiter Klaris stuurde hem tien minuten naar de kant. Berkel rook kansen en BVCB zag het gevaar opmerkelijk genoeg niet in en bleef als een kip zonder kop over het veld hobbelen in de tweede helft.

    De ruimtes werden groter, het spel slordiger en toen Van der Molen de bal tegen zijn arm kreeg, ging de bal op de stip. 5-3.

    Een minuut later zorgde Van der Molen echter ook voor revanche. Uit de voor hem zo welbekende enorm zichtbare frustratie schoot hij de bal maar eens naar voren, waar De Kock als een duveltje uit een doosje opdook en de verdediging én keeper te slim af was. 6-3.

    Bos mocht weer terug het veld in en de wedstrijd leek richting het einde te gaan.

    Indirecte vrije trap en vadermoment

    Toch had deze middag nog meer in petto. Na een knullige terugspeelbal van Berkel pakte de keeper de bal op en kreeg BVCB een indirecte vrije trap in de zestien. Walbeek legde de bal slim breed op Sebas Baker, die onverbiddelijk raak schoot. Een mooi moment voor zowel de met blessures geteisterde Walbeek als de kersverse papa Barry: 7-3.

    Nog meer gekkigheid

    BVCB wilde meer en dacht vooral aan het aanvallende gedeelte van het doelsaldo. Verdedigen leek even niet meer in het woordenboek te staan. De plaatselijke kaasboer keek jaloers toe langs de lijn naar de ongeëvenaarde gatenkaas die werd geproduceerd door dit elftal.

    Berkel profiteerde nog maar eens en maakte 7-4 uit een klutssituatie na een voorzet die via het been van Bos ongelukkig voor de spits van Berkel viel.

    Maar het slotstuk van deze knotsgekke middag kwam van Pieter Hofman. Bij zijn komst beloofde hij een solide verdediger te zijn. Hij sprak de legendarische woorden bij zijn komst “voor doelpunten moet je niet bij mij zijn”. Niets is minder waar gebleken. voor de tweede keer in vijf wedstrijden werkte hij de bal feilloos in het eigen doel, dit maal met zijn voet maar hij liet Van Ewijk net zo kansloos als de eerste keer.

    Onderzoek naar mogelijke banden met VOC is inmiddels gestart. Hierover hopen we later deze week meer info te kunnen verstrekken.

    Eindfase zonder drama

    Met nog een kwartier te spelen rook Berkel bloed en ging opportunistisch spelen. Ze kregen zelfs nog een grote kans oog in oog met Van Ewijk, maar de doelman hield zijn ploeg op de been.

    Na afloop overheerste niet zozeer vreugde, maar lichte irritatie. Iedereen voelde dat dit een kans was geweest om het doelsaldo flink op te schroeven.

    Maar onderaan de streep telt maar één ding: drie punten.

    Volgende week wacht alweer een nieuwe test wanneer BVCB afreist naar Pijnacker voor de wedstrijd tegen DSVP.