• BVCB zes heeft zaterdag opnieuw een driepunter gescoord uit en tegen laagvlieger SDV. In een duel waarin de Rotterdammers wel wilden maar niet konden was het eigenlijk geen moment spannend.
    De aanloop naar zaterdag, ‘de mooiste dag van de week’, waren op z’n zachtst gezegd spraakmakend. Een half uur voor de training van donderdag meldde zelfbenoemd ‘de meeste efficiënte aanvaller van het stel’ zich af met een wel heel opmerkelijke reden. In diens woning hield zijn hond dusdanig huis, dat alle chique raambekleding naar beneden kwam zetten. Niet alleen het houten gestel van zijn jaloezieën bleek compleet verwoest, ook het mentale gestel van zijn partner had even aandacht nodig. Jep, dat is pech hebben.
    De trainingsopkomst was historisch hoog, met liefst 18 man. Daarbij vielen wel Raymond en Brian uit door ogenschijnlijk knullige momenten.
    In de kantine gooide enkele spelers hoge hogen, door een eigen dartbaan op te zetten, daar het enige dartbord van de club eigenlijk structureel bezet is.

    Zo rond 11 uur werd er verzameld door de heren op een sportpark dat wordt gedeeld door meerdere verenigingen. In de kantine van NOC kwamen we bij elkaar, in de kleedkamer van Hermandad werd er omgekleed, op een veld van Anti Barbari werd gevoetbald en in de kantine van SDV werd na afloop bier besteld, volgt u het nog?! Met jaloezie fantaseerde Jepper over een middag op het veld, terwijl zijn wederhelft op zoek ging naar nieuwe lamellen. Hij kreeg de ruimte thuis en mocht zelfs in de basis beginnen, dat is mazzel!
    Even na 12 uur werd er afgetrapt net voorbij de Kralingse Zoom, te Rotterdam. BVCB greep zijn tegenstander direct figuurlijk bij de keel. Overal op het veld werd druk gezet en SDV kwam er niet uit. De gastheren lieten gapende gaten achter hun laatste linie, iets dat natuurlijk werd opgemerkt door de bezoekers. Maar tot tweemaal toe werd een crosspass met potentie afgevlagd door het grensie. Tot woede van Enes, de man die hongerig aan de wedstrijd was begonnen. Hij was zo zeker dat hij geen buitenspel stond, dat hij uit frustratie de bal van het sportpark afschoot bij het horen van een in zijn ogen onterecht fluitsignaal. De leidsman greep naar de borst en presenteerde een van de drie gele prenten die hij zou trekken deze middag. Waar zie je dag nog in het amateurvoetbal…? Bij ons dus!

    Terwijl Enes even tot bedaren kwam op de bank, viel daar met 10 tegen 11 ineens het eerste doelpunt. Mick had al een afstandsschot gelost om de keeper te testen en Gijs zag zijn volley via de onderkant van de lat uit het goal stuiteren, toen een minuut later een dieptebal wel doorgang kreeg van de grensrechter. Jepper kwam door op links en ontweek een tackle, waarna de bal via de keeper tergend langzaam richting doellijn rolde. Uiteraard was daar niemand minder dan Claimans, die ‘’laatste stootje van mij he’’, wekelijks wel erg serieus neemt.
    Plots kwam daar zowaar onze eigen Pogacar aangereden. ‘’En wordt er al een beetje gekoerst hier’’, de manier waarop Raymond vroeg; ‘’Hoeveel staat het?’’. Strak in wielertenue nam ook hij plaats rondom de dug-out waar inmiddels ook vaste supporter Mart, Pim & Mex + voetbalvriendjes, Scuba en diverse juniors waren te vinden. Een van hen, Moos van Dijk had na zo’n 20 minuten wel genoeg gezien en vond dat zijn vader zijn benen maar moest sparen voor wéér een marathontraining van zondag. Hij liep het veld in bij een blessure behandeling en dirigeerde zijn vader zo richting een ongeplande wissel.
    Nog voor rust vielen ook goals nummer twee en drie. Eerst was het Donovan die een penalty wist te benutten, waarna Erik knap en al vallend de bal langs de keeper werkte voor de 0-3. Dat al had prachtig op beeld gestaan ware het niet dat gelegenheidsfotograaf Lexmond een verkeerd fotokaartje in zijn toestel bleek te hebben gedaan. Excuses moi!

    Elder kwam tijdens de rust (op het veld) met een bierbletje thee aangelopen en voorzag alle dorstige kanonnen van wat vocht. ‘’We hebben ook nog 1.75 liter Jaegermeister he mannen’’, klonk het vanuit de dug-out. Wouter, die de deze middag alleen in zijn warming-up tot beweging kwam was wel in voor en geintje en opperde; ‘’Bij 0-5 kom je er maar een brengen.’’

    Er werd lekker door gewisseld en BVCB besefte dat het hier vanmiddag wel weer eens richting dubbele cijfers kon toewerken. SDV wisselde ook fanatiek, waaronder hun keeper. Alleen de speler met rugnummer 5 bleef steevast op het middenveld staan. Deze man speelde echt zijn eigen wedstrijd. De mislukte crosspasses en balletjes buitenkant voet waren talloos.

    Het was te danken aan die ingevallen keeper bij de Rotterdammers én dat de absolute scherpte ontbrak bij BVCB waardoor die dubbele cijfers niet werden gehaald. Vooral Koen kreeg meerdere (GIGANTISCHE) kansen, waaronder een penalty, maar slaagde er niet in het net te laten bollen. Gelukkig deed Steven dat wel, nadat hij meerdere spelers te snel af was of uitkapte en de bal laag langs de goalie frommelde. Ook de 5-0 kwam op het conto van de beweeglijke middenvelder van BVCB, die daarmee wederom een hattrick noteerde.

    Jesper zorgde er met een goede actie en schot voor dat het ook 0-6 werd, waarna iedereen het eigenlijk wel best bleek te vinden. Maarten en Dennis hielden de controle op het middenveld en wachtte op het laatste fluitsignaal. Maar daar was dan toch nog, als een trein zonder vertraging, de man met honger. Het vasten legt hem geen windeieren, onze hakkende linksback verscheen diep op de helft van de opponent. Bijna Zlataniaans kapte en draaide, versnelde en vertraagde en werkte hij zich langs menig DVS speler. Vanaf achter het doel stond een ander team al klaar om het veld te betreden en zij joelden bij het zien van deze Ramadans. Het was niemand minder dan NS die ook nog wist te scoren en zo tekende voor het absolute hoogtepunt van deze middag; 0-7!

    Langs het veld en voor de kantine van een van de clubs werd er aan picknick tafels geproost op de overwinning en gekeken naar de stand. Volgens Maarten en Chat G-nometrie is de kans op het kampioenschap inmiddels toegenomen tot 93%. Durven we dat al uit te spreken? ‘’Ja natuurlijk man’’, zo klonk het.

    Volgende week eerst maar eens zien af te rekenen met Neptunus Schiebroek, die bezig zijn aan een goede reeks.

    Wordt vervolgd en graag tot ziens langs de lijn!

    Uw razende (fotograferende) reporter