• Zaterdag 7 december 2019 is BVCB JO17-2 kampioen geworden in de 1e klasse. Na een roerig seizoen. Veel blessures, de trainer die opstapte, meetrainen met andere teams. Maar al die tijd bleef het team stabiel presteren. Met het kampioenschap als gevolg.

    Drie zeges op rij

    De mannen begonnen het seizoen met drie overwinningen. In de eerste wedstrijd werd Zestienhoven JO17-1 met 4-1 terug naar Rotterdam gestuurd. De week erop hield keeper Des de nul en kreeg z’n collega van Nootdorp JO17-2 er vier om z’n oren. Uit bij Capelle werd op een modderig grasveld in de stromende regen met veel moeite met 0-2 gewonnen van Capelle JO17-2.

  • Sterke concurrenten

    Daarna kwamen drie wedstrijden tegen de grootste concurrenten. Alle drie de wedstrijden eindigden in een gelijkspel. De eerste wedstrijd tegen CVV Berkel JO17-1 bleek uiteindelijk in alle opzichten doorslaggevend. In een gelijkopgaande strijd kamen de Bergschenhoekers op een 0-1 achterstand. Maar in de dying seconds schoot Sem met een prachtige vrije trap de gelijkmaker binnen. En precies dat ene punt bleek op de slotdag cruciaal. Ook tegen RKDEO JO17-2 en Vitesse Delft JO17-1 vochten de mannen zich na een achterstand terug in de wedstrijd en werden de punten gedeeld.

  • Druk op de schouders

    Halverwege november hadden we op papier de sterkste tegenstanders gehad. Om mee te doen om het kampioenschap moesten alle overige wedstrijden gewonnen worden. Maar van die druk was weinig te merken. XerxesDZB JO17-2 ging met 4-0 de bietenbrug op. Easypeasy. De wedstrijd erna – uit bij DHL – zal niemand snel vergeten. Het was een regelrechte vechtwedstrijd. Bloed, zweet en tranen. Een gele en zelfs een rode kaart aan Delftse zijde. Maar met 0-3 gingen de drie punten mee naar Bergschenhoek. En dat was lekker. Goed voor het moreel. En nog mooier: de concurrentie morste punten. De week erna was het thuis tegen DSVP weer een makkie: vier mooie doelpunten en een clean sheet voor Des.

     

  • Erop of eronder

    Op de laatste dag won CVV Berkel van Vitesse Delft. Daarmee denderden de Berkelaars tijdelijk over ons heen. Met slechts twee punten voorsprong. En ook Nootdorp maakte een sterke fase door waardoor ze – bij een eventueel verlies – nog één punt boven ons konden eindigen. Er moest en zou dus thuis gewonnen worden van Concordia JO17-2.

    Op vrijdag kregen we slecht nieuws. Denzell was ziek. Deze sterke voorhoedespeler was met z’n doelpunten erg belangrijk geweest. Een grote aderlating dus. Een geluk bij een ongeluk was wel dat Wilco na langdurig blessureleed weer minuten kon maken. Op van de zenuwen begonnen de jongens aan de wedstrijd. En al snel viel de 1-0. Vleugelflitser Ashaan was zoals iedere wedstrijd veel sneller dan zijn tegenstander en rondde mooi af. Ook spits Sidney was messcherp. Misschien wel iets te scherp, want in een fel duel kreeg hij de knie van een tegenstander tegen zijn hoofd met (naar later bleek) een hersenschudding tot gevolg. Maar Sidney is als bokser wel wat gewend en speelde gewoon door. De aanval werd gecompleteerd door topscorer Sem. Sem voetbalt op gevoel, wisselt de mooiste passerbewegingen af met acties die sterven in schoonheid. Maar hij is ook een killer, een doelpuntenmachine. Hij had in ieder competitieduel al gescoord en wilde die serie in deze wedstrijd per se compleet maken. De vonken vlogen er bij hem dus af. Rechts op het middenveld speelde stofzuiger Quinten. Hij is – net als Sidney – nieuw bij BVCB, maar nu al onmisbaar. Tegenstanders komen hem overal tegen en weten niet waar ze het zoeken moeten. SambaSam speelde centraal op het middenveld. Met z’n sterke lijf en losse heupen drijft hij iedere tegenstander tot wanhoop. Links op het middenveld raast Finn. Sprintend, springend, tackelend, jagend en schietend zorgt hij altijd voor de nodige strijd. De verdediging bestond uit Jasper (Jappie voor vrienden) op rechtsback. Jappie is een zekerheidje. Hij wint vol overgave ieder duel. Rechter centrale verdediger was Tim. Niet z’n favoriete positie. Maar het punt is: Tim kan overal goed spelen. En met veel geblesseerden, wordt er dan een beetje met je geschoven. Het gevolg daarvan is overigens wel dat hij veruit het mooiste doelpunt van dit seizoen maakte… Linker centrale verdediger was Jack. Als kopspecialist weet hij al zijn duels te winnen. En daarnaast weet hij ook ontzettend goed te vertellen hoe het allemaal moet. Met Jack in je team, heb je eigenlijk helemaal geen trainer nodig. Linksback was Jean Paul (JP voor vrienden). Hij is bikkelhard. Kopt de ballen met gemak ver over de middellijn en tackelt z’n tegenstanders met een grijns onder de zoden. Maar altijd fair. Keeper Des is echt een persoonlijkheid in de goal. Hij schreeuwt de longen uit z’n lijf en voetbalt – met gevaar voor eigen leven – ontzettend goed mee. Als hij uitkomt, kun je het als spits wel schudden. Hij is niet voor niets de minst gepasseerde keeper van de competitie.

  • Al kreeg hij vandaag in de eerste helft nog uit het niets een doelpunt om z’n oren. Daardoor werd er gerust met een 1-1 gelijkstand. Billenknijpen… Direct na de rust werd het nóg erger. Uit een corner wisten de Delftenaren de 1-2 te scoren. Maar toen kwam de fighting spirit van BVCB naar boven. Dinand kwam erin als rechtshalf. Deze verfijnde technicus strooide met passes en steekballen alsof het niets is. Ook George maakte na een periode van blessures z’n rentree als rechter centrale verdediger. Stoïcijns als altijd neutraliseerde hij z’n tegenstander. George doet nooit gekke dingen. Altijd op zoek naar eenvoudige oplossingen. Zo’n rots in de branding die ieder team nodig heeft. En ook spits Yassine kwam erin. Yassine is de trukendoos van het team. De tovenaar van Bergschenhoek. Het schijnt dat de verdediging van Concordia de bal nog steeds aan het zoeken is…

  • Afijn, 1-2 achter dus. Maar daar maakte Man of the Match Ashaan met twee schitterende doelpunten snel een einde aan. Met zijn hattrick zorgde hij voor veel opluchting bij de spelers en de toegestroomde supporters. Maar met de 3-2 voorsprong was het nog niet gedaan. Topscorer Sem pikte z’n doelpuntje voor de tiende keer op rij weer mee. Met de 4-2 stelde hij de overwinning veilig. BVCB eindigde met 24 punten uit 10 wedstrijden. Eén puntje meer dan Berkel…

    Het bleef nog lang onrustig

    Meteen na de wedstrijd ontstond er een feestje op het veld. Medailles, toeters, schalen, bekers en champagne. Kosten noch moeite waren gespaard om het kampioenschap te vieren. In de kleedkamer ging de boombox aan en vloeide de Radler 0.0 rijkelijk. De club trakteerde de mannen op patat. Het bleef nog lang onrustig op Sportpark De Sporthoek. Maar op 25 januari staan de mannen er weer. Benieuwd tegen wie ze het dan mogen opnemen…

     

    Verslag: Martin Damen

    Foto’s: Alex Kempers