Op een treurig rustig sportpark stond BVCB 6 voor de volgende hindernis richting het kampioenschap. De omstandigheden waren sober, het publiek schaars, maar de inzet groot. Voor de coach was het vooraf opnieuw puzzelen om een kampioenswaardig elftal op de been te brengen. Met afwezigen en twijfelgevallen werd een beroep gedaan op oude vertrouwde krachten. Gelukkig bleken HyRikx en good old Dave S. bereid hun scheendekkers weer om te binden en hun bijdrage te leveren.

Naast invallers Hidson, Tizzle en Papa Jar zorgden Spare, Haassie, Schutte sr, de juniors en ondergetekende op de bank voor de nodige wijze uitspraken, tactische omzettingen en het inmiddels befaamde wonderwater. Want let wel: in de kelderklasse valt een extra drinkmoment in te lassen zodra het kwik boven de vijftien graden uitkomt. Of het nu daadwerkelijk het slokje is dat het verschil maakt, of juist het extra happie lucht waardoor de mannen blijven functioneren, daarop hebben we nog altijd het antwoord niet.

Schutte Sr - de kenners kennen hem van de uitspraak met Brabantse tongval “Hé scheids, ik heb Haviksogen”- liet zich niet onbetuigd en voorzag het spel regelmatig van verbale analyses, steevast afgesloten met het weinig mis te verstane: “dat ging vroeger beter.” Schutte senior had hoorbaar hoge verwachtingen, maar zou gedurende de wedstrijd toch enigszins bedrogen uitkomen. Overigens gaat het in deze fase van de competitie in eerste instantie om de punten. Het vermaken van het publiek en de vrouwen volgt op gepaste tweede en derde plaats. De plekken die wij aan het einde van deze competitie voor Hillie en Neptunus in gedachten hebben.

Op het veld begon BVCB moeizaam. De tegenstander, HBSS 5, liet zich kenmerken door opvallend aanvallende intenties. Een ploeg met zichtbaar veel individuele voetbalskills, technisch vaardig en niet bang om vooruit te spelen. De grote vraag deze middag was echter hoe het met de teamspirit gesteld zou zijn zodra het tegen zou zitten. Die test liet niet lang op zich wachten, al kreeg BVCB eerst zelf een tegenvaller te verwerken. Uit één van de eerste aanvallen, het zal na een klein kwartier spelen zijn geweest, was het nummer 7 van HBSS die toesloeg: 0‑1.

BVCB moest herstellen en deed dat door het koppie koel te houden en te blijven voetballen. Maar voetballend was het lastig. Met op het middenveld geposteerd Muts, Starvo en Max moesten vooral veel lijf‑aan‑lijfgevechten gewonnen worden en kwam BVCB mondjesmaat tot langdurig balbezit. Vanaf de zijlijn hield de Ajax‑supporterende assistent‑scheidsrechter in Feyenoord‑trui het spel scherp langs de lijn in de gaten. Vanuit het sporadische balbezit kon vervolgens relatief eenvoudig de diepte gevonden worden.

Toen Van Dijk de weg naar voren inzette en daarbij onreglementair werd gestuit, gaf de goed leidende arbiter terecht een vrije trap aan de blauw‑witten. Max zette zich achter de bal en schoot onberispelijk binnen: 1‑1. Een doelpunt dat de wedstrijd kantelde en zichtbaar vertrouwen bracht.
Nog voor rust volgde de beloning voor het overwicht. Na een goed opgezette aanval was het MaraDonnie die afrondde, vanaf rechts bediend door de op zijn favoriete positie in de pupillenteams geposteerde HyRikx. Cool, calm & collected. De 2‑1 voelde verdiend en gaf BVCB de controle die het zocht.

Naast de doelpunten in de eerste helft bleef echt spektakel grotendeels uit. Het spel golfde op en neer, maar kenmerkte zich vooral door veel duw‑ en trekwerk en een stevig verbaal randje. HBSS liet opnieuw zien over individuele kwaliteit te beschikken, maar koos er geregeld voor die vooral verbaal te etaleren. Dat leidde tot een kelderklasse‑waardige opmerking richting Max, waarin zijn directe tegenstander suggereerde dat hij wel héél persoonlijk betrokken zou raken bij een duel, of samenzijn zo u wilt, waarbij lichamelijke intimiteit niet geschuwd zou worden. Max liet zich niet uit de tent lokken en pareerde de opmerking met droge humor: als dat dan zo nodig moest, dan graag direct, zichtbaar en voor publiek. Het tekende de wedstrijd: scherp aan de rand, meer woorden dan kansen en vooral gerommel buiten de bal om.

Na rust veranderde het spelbeeld nauwelijks. HBSS bleef aanvallend denken, maar begon tekenen van onrust te tonen zodra het niet liep. Discussies, misverstanden en slordigheid namen toe, waar BVCB juist rust en volwassenheid uitstraalde. Keeper Woods beleefde daarbij wederom een rustige middag, al leek hij in de tweede helft ineens zin te hebben in een klein showtje. Zeker een handvol volledig onnodige (zweef)duiken werden aan de spaarzame toeschouwers gepresenteerd.

Het verschil werd op het veld zichtbaar bij de 3‑1. Wederom HyRikx met de assist, ditmaal op Hidson, die even kunstzinnig als koelbloedig afrondde zoals Kiprich in zijn beste jaren en daarmee de wedstrijd definitief in het slot gooide.

Met het inbrengen van Papa Jar en Tizzle na zo’n zestig à zeventig minuten werd duidelijk dat de coach allerminst op zoek was naar aanvallende impulsen, laat staan naar nog meer goals. De opdracht was helder: controle. Het tempo omlaag, de ruimtes kleiner en deze pot zakelijk, beheerst en vooral zonder blessureleed over de streep trekken. Tegelijkertijd werd HBSS iets gegund. De bezoekers mochten eens ervaren hoe het is om een wedstrijd van pak ’m beet negentig minuten uit te spelen. Het is tenslotte ook gewoon hun zaterdag.

In de slotfase speelde BVCB de wedstrijd professioneel uit. De verdediging, bestaande uit onze Enes (niet te verwarren met de rechtsback van HBSS), MFP Brian (Multi Functional Player), Mick en Dave S., stond als een huis. Het hoofd bleef koel en grote kansen werden niet meer weggegeven. Na het laatste fluitsignaal bleef vooral het gevoel hangen dat deze ploeg, het is een goed stel hoor, ook onder lastige omstandigheden blijft doen wat nodig is. Op het veld, langs de lijn en later op het terras, waar met vermoeide benen en tevreden blikken werd nagepraat. Bij het napraten is niet duidelijk gebleken of van Dijk naderhand nog is ingegaan op het aanbod van de HBSS-speler…

Met deze 3‑1 overwinning zet BVCB 6 een volgende stap richting het kampioenschap. Niet sprankelend, wel volwassen. Precies wat er in deze fase gevraagd wordt. Onze afwezige econometristen zullen later ongetwijfeld ingaan op het effect van deze winstpartij op de kampioenschapskansen van het zesde. Uw gelegenheidsverslaggever heeft tijdens de lessen wiskunde en economie echter weinig kennis opgedaan en onthoudt zich daarom wijselijk van uitspraken over percentages, maar het moet gek lopen wil het zesde dit seizoen niet bekronen met de schaal.

Tot slot nog aandacht voor de afwezigen. Mannen als Claimmans, de betrouwbaarste niet‑betrouwbare back, Hoofd, Oor in het Kwadraat en Spare (die naar verluidt bijna is waar hij wil zijn) ontbreken nog op het wedstrijdformulier, maar zullen binnenkort de (groep)training hervatten. De bedoeling is duidelijk: ook in de laatste potjes hun bijdrage leveren aan dit fraaie seizoen.

Aan eenieder die het zesde (van afstand) volgt, geldt dan ook: het komt er nu echt op aan. Wees erbij. Op 16 mei staat de familiedag op het programma (inclusief het treffen met naaste belager Hilligersberg), waarvoor vrouw en kinderen van harte welkom zijn. Al laten we die keuze nadrukkelijk bij de spelers zelf, aangezien sommigen reeds te kennen hebben gegeven hier juist géén behoefte aan te hebben. Naar namen kan gevraagd worden bij de redactie. De namen zijn bekend.