BVCB 6 balt vuisten versus bald Swift Boys

Met slechts zes gespeelde wedstrijden voor de winterstop en een nieuwe afgelasting direct daarna, voelt elke speeldag vanaf nu een beetje als ‘inhaalronde’ voor BVCB 6. Te beginnen met een treffen tegen de nummer drie van de ranglijst op de Boszoom te Rotterdam.

Donderdag werd er na weken ‘rust’ weer eens getraind. Dertien teamleden plus een Duitse proefspeler die op laagtestage is, werkten een rondo, positiespel en grote partij af, alvorens er in de kantine vooruit werd geblikt op de tweede seizoenshelft. Tevens spiegelden diverse spelers hun gezinslevens en kwamen tot de gedeelde conclusie dat de tijd van onbezorgdheid echt voorbij is. Zo stonden er donderdagavond nog slechts 13 man op aanwezig en ijsbeerde Hidde onrustig heen en weer kijkend naar zijn telefoon of er zich wellicht nog een transfervrije kans aandiende. De gelegenheidsscout moet handenwrijvend zijn vrijdag hebben beleefd, daar er nog de ene na de andere aanmelding in zijn app verscheen. De scoutingsrapporten dus weer in de ijskast, maar wél een lastige puzzel voor trainer Don, die zelf maar weer eens verstek liet gaan kort voor aanvang van de training op donderdag…

De last minute aanmelders moeten het weerbericht hebben bekeken, want er werd verzameld onder werkelijk perfecte omstandigheden. Elf graden, strakblauwe lucht, de geur van vers gemaaid gras én optrekkende dauw. Een kantine en kleedkamergebouw zo klassiek dat het enkel romantische herinnering uit vervlogen tijden naar boven brengt. De inmiddels bekende eerste woorden van Don luidden; ‘’Zaterdag is de mooiste dag van de week…’’ Zijn oproep was om vandaag scherp te beginnen en de nare nasmak van puntenverlies vorig seizoen op dit terrein weg te spoelen.
Waar velen zich voorbereid hadden op een potje op een natuurlijk veld, bleek de wedstrijd te worden afgewerkt op een kunstvariant. De opstelling werd bekendgemaakt en ruim 30 minuten voor aanvang stonden de heren uit Bergschenhoek al op het veld. Hoe anders was de voorbereiding van de opponent van heden middag, die zo’n 8 minuten nodig bleken te hebben voor de warming-up. Een mobiele ballenpomp kwam tevoorschijn en terwijl het kenmerkende luide gebrom klonk, kwam de leidsman met mondinstrument ook aangeschuifeld. Even later blies hij voor het eerst en kwam de bal in beweging even na 14:15 uur…

Het was aftasten in de beginfase en het hoogtepunt kwam dan ook van een opmerkelijke verschijning langs de lijn. Vanuit het niets, met verbeten blik, kenmerkende tred en tas op het stuur kwam daar Kees K. aangereden op zijn stalen ros. Snel omkleden in de dug-out en lekker mee rouleren moet hij gedacht hebben.
BVCB had de bal en kon deze ook lang in bezit houden. Wouter, terug van een vakantie in Maleisië kon de bal steeds kwijt bij zijn achterste linie, die op hun beurt het middenveld inspeelde. Het ontbrak eigenlijk de gehele wedstrijd aan een echte goede eindpass, anders had BVCB de kleine keeper van de Rotterdammers vaker op de proef kunnen stellen. De Hoekenaren probeerden het wel, maar voorzetten vanaf Don (links) en Jesper (rechts) bleken steeds net te kort of juist te lang. Swift Boys hield daarom eenvoudig stand en kon op een zeer kenmerkende speelwijze zelf zo nu en dan venijnig uitbreken. De oeroude speelstijl ‘lange bal’, die bij het spel Online Soccer Manager vroeger vaak positief effect had werd door de thuisploeg structureel gehanteerd. De twee bonkige kale spitsen moesten de duels maar aangaan en hopen dat er daarna ondersteuning van achter kwam. Niels, Frank en Brian veredelden vele pogingen en de intercepties van naar binnen gekomen backs Marvin, Dave en Kees waren niet bij te houden.

Na ongeveer een half uur spelen veerden de bankzitters en meegereisde supporters op. Een scherpe bal vanuit Enes die achter de verdediging belandde werd opgepikt door Steven, die niet twijfelde en het leer achter de keeper mikte; 0-1! Max opperde om de tegenstander nu wat meer te laten komen en het veld wat kleiner te maken, maar zijn oproep was tevergeefs. BVCB bleef proberen druk te zetten, terwijl er achter de laatste linie toch vaak een gapend gat lag.
Uitbraken van Swift kwamen er, maar Wouter kon redding brengen of het vizier van de ‘bald strikers’ stond niet scherp genoeg. Zonder al te veel verdere hoogtepunten zochten beide teams na exact 45 minuten de kleedkamer op. Gijs, altijd scherp in de analyse merkte op dat de tegenstander slechts drie spelers had met haar. Misschien niet op het hoofd, maar wel op de tanden werd scherp geconcludeerd. En zo kwamen de ‘Boys’ ook na rust weer het veld op. De thuisploeg had zich bij de thee duidelijk voorgenomen hier niet met lege handen achter te blijven. De duels werden feller, maar het bleef eigenlijk de gehele wedstrijd wel fair. De schuifelende scheids had de wedstrijd ook redelijk onder controle ondanks dat hij regelmatig ver van de bal stond. BVCB probeerde te bouwen aan verzorgde aanvallen, maar het ontbrak ook in de tweede helft regelmatig aan een echt goede steekbal of voorzet. Het was sleuren voorin voor Erik, tweede ballen winnen voor Max en bouwen vanuit het centrum voor Jan. Uiteindelijk was het de diepgang voor Hidde die voor wat nieuw elan zorgde en zo ontstonden er nog meer ruimtes. Afgeslagen ballen konden door Raymond en Max meermaals richting maar niet op goal worden geschoten en voor Steven en Don zaten er ook steeds net verdedigers tussen op het laatste moment.

In een chaotische fase was het in een mêlee van benen uiteindelijk het chocoladepootje van Jan die de bal op aangeven van Max richting doel schoot, de keeper verrast achterlatend. Een bevrijdende 0-2 en een einde aan een doelpuntendroogte van liefst drie jaar voor de heer Wapenaar! Nu zou de spanning verdwijnen en BVCB het klusje eenvoudig moeten klaren, toch…?
De scheids, met haar, dacht daar echter anders over. Zo kon hij vanaf de middenlijn onvoldoende inschatten dat het contact dat de kale spits zocht met Niels niet reglementair was, waarna Max met een schouderduw te hulp schoot. Die actie beoordeelde de man met fluit wél als buitensporig en zo wees hij ineens naar de stip. Alle pogingen om hem op andere gedachten te brengen waren tevergeefs, de poging van Dave om de bal nog even te verplaatsen op de stip ook, 1-2…

Swift Boys rook bloed, BVCB snakte naar het einde. De artillerie van de Rotterdammers werd in stelling gebracht, nog een kale spits erbij! Waar veel spelers met gezin blij waren weer even van huis te zijn op deze zaterdag was het nu echt ‘vrouwen en kinderen eerst’. Maar eigenlijk kwam BVCB nauwelijks meer in de problemen, de verdediging stond als een huis. Dat juist de vandaag 35 jaar geworden Max met een afstandspegel, na assist van Jesper, de 1-3 op het scorebord zette, was als een kers op de taart. Geen haar op zijn hoofd die nog dacht aan langer doorspelen én zo floot de Ref voor het eindsignaal, het startsein voor een feestje in de kleedkamer.

Op voetbal.nl is 1-2 genoteerd, maar neem van ons aan dat er echt drie keer gescoord is door de blauw-witten! BVCB blijft daarmee foutloos in de competitie en zo koploper Hillegersberg in de nek hijgen. Komend weekeinde wacht op eigen veld een treffen met middenmoter Steeds Hooger, het team dat na zaterdag voolopig weer steeds lager op de ranglijst zal verschijnen. Bedankt voor alle support en tot de volgende!

Uw kopgrage reporter