• Slechts 1 punt hield de equipe van Rob Lexmond over aan de spraakmakende Lansingerlandse derby. En dat waren twee punten te weinig. Als BVCB de kansen die het kreeg had benut, dan had die ene kans waaruit het tegendoelpunt gemaakt werd in de blessuretijd van de tweede helft, niet twee punten gekost. Dan had was dat laatste doelpunt slechts leuk geweest voor de statistieken zeg maar. Nu was het de aanleiding voor de gastheren om helemaal uit hun dak te gaan en het gelijkspel als een overwinning te vieren, terwijl de blauw-witten als verslagenen het veld verlieten.

  • BVCB was slap aan de wedstrijd begonnen. Alsof het ontbijt had bestaan uit een muf broodje bal gehakt, maar dan zonder Zaanse mayonaise. De overtuiging ontbrak om er echt iets van te maken. Berkel daarentegen had er wel zin in. Niet dat het kansen creëerde, maar op het middenveld was het baas in eigen huis zo zag het publiek, slechts bestaand uit reservespelers, zittend op een houten plank in de dug-out met het comfort van een kerkbank, welke tevens dienstdeed als perstribune toen er een regenbui losbrak boven het Berkelse sportcomplex.

  • De Bergschenhoekse spelers hadden moeite om op een fatsoenlijke manier elkaar de bal toe te spelen. Achterin ging het prima, maar de voortzetting richting middenveld; laat staan voorhoede verliep uiterst moeizaam. En dat in een tempo van een spaghettiwestern. Berkel zette wel wat druk naar voren, maar gevaarlijk werd het nimmer; ook uit corners wist het geen echte mogelijkheden te creëren.

    Pas na een half uur kwam er wat meer beleving en beweging in het spel van BVCB. Het ging verder van het eigen doel afspelen en het tempo werd opgeschroefd. Het werd daardoor een stuk drukker op de Berkelse helft, alwaar verdwaalde voorwaartsen van BVCB zich vastliepen in de kluwen Berkelaren die loerden op een counter.
    BVCB-corners, hoewel goed genomen, leverden geen doelpunten op, hooguit wat strubbelingen in het doelgebied, evenals een prima voorzet van Jeroen Hulzebos die Sten van Dijk een doelkans opleverde. Ook enkele vrije trappen genomen door Robin Monsma deden de inhoud van de dug-out opveren (met gevaar voor een hersenschudding) maar de Berkelse doelman stond er niet voor niets.
    “Als het breien op het middenveld niks oplevert; dan maar een snelle verre uittrap”, zo redeneerde
    doelman Gaerthe. Dit werd op de juiste waarde geschat door spitsenduo Barg & Spuijbroek B.V. Beiden liepen weg uit de rug van de verdediging en een oceaan van ruimte lag voor ze om over te steken. Binnen no-time was het doel in zicht en de snelle aanval werd keurig, in de persoon van Coen Barg, afgerond. Als er een scorebord langs veld 3 had zou hebben gestaan, dan had deze de 36ste minuut aangegeven.
    Al snel wilde Berkel gelijkmaken in de persoon van Leon Hulshof, maar Remco van der Haas was de man die de poging onschadelijk maakte door middel van een prima onderschepping met een hoekschop tot gevolg, welke geen doelpunt tot gevolg had.
    Net toen het begon te regenen was de eerste helft voorbij.

  • Na acht minuten spelen in de tweede helft mocht BVCB een vrije trap nemen. De scheidsrechter die in de rust zijn bril had achtergelaten in de kleedkamer, had er geen moeite mee dat de muur op 4 meter en 15 centimeter afstand werd gezet. Het bouwwerk bleek bestand tegen de afgevuurde bal door Robin Monsma, waarna het projectiel in vijfde instantie tot hoekschop werd verwerkt. Thomas Kocabas kopte de bal richting doel, maar de scheidsrechter had inmiddels gefloten voor een overtreding gemaakt door een mee opgekomen blauwwitte aanvaller.

  • Bram Spuijbroek zag zijn schot geblokt worden en Thomas Kocabas’ voorzet leverde alweer een corner op. Niet alle corners werden perfect genomen. Zo ook deze hoekschop niet zo bleek, toen de bal eenvoudig uit het zestienmetergebied werd weggewerkt.
    De kansen bleven zich aandienen.
    Vanaf 16 meter werd de bal door Coen Barg richting doel geschoten. De vingertoppen van de Berkelse goalie voorkwamen een verdubbeling van het aantal BVCB doelpunten.
    Enkele BVCB voorzetten kregen geen gevolg; al zou er maar één speler in het doelgebied aanwezig zijn geweest, dan had de strakke voorzet van Coen Barg het tweede BVCB-doelpunt opgeleverd. Nu bleven de gasten steken op dat ene schamele doelpunt, terwijl iedereen wachtte op dat 2e doelpunt, dat de verlossing zou hebben gebracht, als een troef boer aan het eind van een rondje klaverjassen.
    Toch moest ook BVCB een vrije trap zie te overleven in de 67ste minuut. Henri Gorter nam de muur onder vuur, waarna uiteindelijk, enkele balcontacten later, de bal over de achterlijn huppelde.
    De moeder aller kansen deed zich voor in de 88ste minuut. Een twee tegen twee situatie voor het Berkelse doel had natuurlijk de 0-2 moeten opleveren, maar deed dit niet. En dan roep je natuurlijk de ellende over jezelf af. Dan gaat er een voetbalwet in werking. De ellende (voor BVCB) bestond uit een bal vanaf het midden van het veld genomen richting BVCB-doel, bedoeld door de nummer 17 als voorzet, maar nimmer als doelpoging. De hoge bal kwam onverwachts uit het wolkendek tevoorschijn, daalde vlak door het doel en stuiterde achter de doellijn weer omhoog: 1 – 1.

  • In de tijd die resteerde deed BVCB nog vermetele pogingen om alsnog de 3 punten binnen te roeien, maar ondanks ruime tijd bijtelling slaagde het er niet in.
    En zo verliet BVCB chagrijnig het veld. Volgende week (met Jan van Deursen er weer bij, want dit kan zo niet langer) speelt BVCB thuis Smitshoek. Komt dat niet zien! (#coronamaatregelen)

  • BVCB 3:
    Van der Goes (Mos 71’), Gaerthe, Ruigrok (Ekhorst 57’), van der Haas (Kocabas45’), Hulzebos, Monsma, Stout, Spuijbroek (van Bragt 57’), van Dijk, de Hoog, Barg.

    Willem Dickhoff
    Foto’s: Gerard Lexmond, KLIK HIER voor meer foto's.