• 14-5-2022   Zwaluwen 2 - BVCB 3: 1-4

    Laat u niet door de uitslag in verwarring brengen. Het was geen gemakkelijke ochtend voor BVCB 3.
    U leest het goed: ochtend; en niet middag. Op een tijdstip dat de doorsnee BVCB 3 speler doorgaans nog ligt uit te wasemen van de vrijdagavond ervoor, nam de wedstrijd een aanvang. Wellicht was het dát waarom BVCB pas ver in de tweede helft pas echt op gang kwam. Je kan ook zeggen dat Zwaluwen het na het tweede doelpunt geheel af liet weten. Ook de trainer van de thuisspelende ploeg capituleerde na de 1 - 2, nam plaats in de dug-out nadat hij gedurende 77 minuten gepoogd had om van 11 individuen een team te maken. Zijn team bestond namelijk uit spelers uit andere geledingen van de vereniging, zo vertelde een staflid van Zwaluwen voorafgaand aan de wedstrijd aan uw verslaggever.

    Het team uit Vlaardingen, bestaande uit spelers generatie Z, begon enthousiast aan de wedstrijd en het duurde even voordat ook BVCB zich in een gepassioneerde gemoedstoestand over het veld ging bewegen. Het was Jeroen Hulzebos die vanaf de linker kant van het veld de Vlaardingse verdediging veel werk bezorgde.
    Zwaluw nummer 9 was de rapste van het stel. Met de snelheid van een kruisraket stak hij het veld over en begon over het eindschot richting doel te fantaseren, toen een perfecte sliding c.q. ingreep van Remco van der Haas een einde maakte aan zijn avontuur.

    Zo’n actie als die van Remco was zelden nodig. De wijze waarop de BVCB-defensie zich had opgesteld had tot gevolg dat Vlaardingse aanvalspogingen reeds ter hoogte van de middellijn werden onderbroken.
    Jordan Ekhorst en Sten van Dijk verzorgden de aanvoer vanaf het middenveld naar de voorste linie alwaar vlak bij het doel van Zwaluwen een aantal halve en hele kansen werden gecreëerd.
    We gaan ze niet allemaal opnoemen, u was misschien bij de wedstrijd aanwezig; dan heeft u het zelf kunnen zien, als u er niet bij was, dan had u maar moeten komen kijken.
    Maar als ik u vertel dat er ongeveer 20 corners genomen mochten worden door BVCB en er niet 1 doelpunt uit viel, dan heeft u denk ik wel een beeld van de wedstrijd.

    Maar ook Zwaluwen kreeg een mogelijkheid. Eén Zwaluw vloog met de bal aan de voet in zijn eentje richting BVCB-doel, maar zodra hij merkte dat de BVCB-defensie zich razendsnel hergroepeerde besloot hij voortijdig een schot te lossen, waardoor de bal van ver, hoog over het doel vloog.
    Een situatie voor de neus van BVCB-doelman Robin Geers in de categorie ‘Wat is er nou eigenlijk aan de hand??’ deed de scheidsrechter de bal op de stip doen leggen. Het was in 35ste minuut toen Zwaluw nummer 11 achter de bal ging staan. Keeper Robin Geers zat er nog wel aan, zoals dat heet, maar kreeg de bal niet onder controle: 1 – 0.

    Erg lang hadden de gastheren geen plezier van de voorsprong. Het was Coen Barg die van afstand het doel onder vuur nam. De doelman kreeg de bal op 2 vuisten. Toeschouwers hoorden de middenhandsbeentjes kraken. In de rebound was het Rik Verbeek, altijd in de buurt van het doel, die het afmaakte: 1 – 1. Voor de rust waren er nog wat kansen en kansjes voor BVCB en een ferm optreden van verzorgster Tineke Mos die de schouder van David van der Sluijs moeiteloos terug de kom in duwde. Waar normaal iemand 6 weken voor nodig heeft om te herstellen van zo’n blessure, had David er vijf minuten voor nodig, voordat hij de bal vanaf de zijlijn het veld weer in gooide.

    Met nog steeds 1 - 1 op het scorebord werden de kleedkamers opgezocht. Interim-coach Erik den Hartog leidde de voortgangsvergadering in de rust. De afwezige trainer-coach Roland Meijer werd onderwijl, tijdens zijn demarrages op de flanken van de Mont de Ventoux, per WhatsApp op de hoogte gehouden.
    Als er iemand verdient te scoren vanwege een nooit aflatende werklust is het wel Jeroen Hulzebos. De kans kreeg hij in de 47ste minuut; helaas bleek het doellat te laag, zo zag ook de altijd aanwezige doch kritische ras supporter Ale Hulzebos.

    Gastheer nummer 9 besloot zelf te schieten, medespelers over het hoofd ziende. Het schot was niet onverdienstelijk, maar werd tot hoekschop verwerkt. De hoekschop werd genomen, waarna de bal over alles en iedereen heen, de zijlijn aan de overkant passeerde.
    De wedstrijd leek een verder doelpuntloze eindfase in te gaan. Draaiorgelmuziek op de achtergrond, vertolkt door draaiorgel “de Haringkop” (Ook voor uw feesten en partijen!), welke had postgevat voor de ingang van het belendende woongebouw, had eerder een verlammende werking dan dat het bijdroeg aan de werklust van de voetballers op het veld.

    Zwaluwen had meer en meer kleine overtredinkjes nodig om BVCB van zich af te houden en slaagde er niet in de wil aan de tegenstander op te leggen, ondanks de vierhonderd en eenenvijftig aanwijzingen vanaf de zijkant.
    Bram Spuijbroek werd ondersteboven gelopen in het zestienmetergebied. Zelfs de bewoners van het eerdergenoemde flatgebouw konden vanaf de galerij op de 11e etage zien dat het een overtreding was, maar de verder prima fluitende scheidsrechter zag er niks in.
    Nou is het scoren vanuit een penalty wel aardig, maar een gewoon doelpunt is toch bevredigender.
    En dat doelpunt viel ook. Coen Barg ontdeed zich van twee verdedigers, zag de doelman op het verkeerde been en schoot de bal de bal in de touwen: 1 – 2.
    Het Vlaardings verzet was gebroken. Daar waren 77 minuten voor nodig geweest. De coach was gaan zitten; de Zwaluwen fladderden vleugellam als aangeschoten wild over het veld, ieder een eigen richting op.

    Bram Spuijbroek had er nog zin in. Sprintend bereikte hij het zestienmetergebied, niet meer in te halen door de verkeerd staande directe opponent. Vanaf de linkerkant schoot hij de bal over de doelman, die te ver voor zijn doel stond, de verre hoek in.
    De wedstrijd was gespeeld. Beide teams speelden plichtmatig de wedstrijd uit, Coen Barg scoorde de nummer 4 nog even, waarna de scheidsrechter niet al te veel tijd meer bijtelde nadat er 90 minuten verstreken waren.

    BVCB 3:
    Robin Geers, David van der Sluijs (Robin Monsma 45’), Mick Ruigrok (Steijn Stout 60’) Remco van der Haas, Jordan Ekhorst (Bas Ruijgrok 72’) Jeroen Hulzebos (Raymond Dickhoff 76’) Bram Spuijbroek, Coen Barg, Dennis van der Haas, Rik Verbeek, Sten van Dijk.

    Willem Dickhoff
    Foto’s: Jan van Deursen.