• “Je bent zo goed als je laatste wedstrijd”. Als dat waar is, (en een cliché is altijd waar) dan was het aan BVCB 3 de taak om te bewijzen dat het beter kon dan wat het de week ervoor liet zien, want erg best kwam het team van Rob Lexmond niet uit de verf in en tegen Brielle. Het bewijs werd geleverd deze zaterdag. Niet alles ging helemaal naar behoren, maar als je een gerenommeerde ploeg zoals Heinenoord 2 verslaat met 4 – 2, dan doe je het goed.

    BVCB begon een beetje slap en ongeconcentreerd aan de wedstrijd, maar dat gold voor beide teams, zodat er in de beginfase niet veel te beleven was voor de toeschouwers die bijeen hokten langs de lange zijde van veld 2.
    De eerste echte voorzet geproduceerd door Bram Spuijbroek belandde in de voeten van de nummer vier van Heinenoord, terwijl Han van der Goes de bal stond op te wachten tussen een overmacht aan verdedigers in het zestienmetergebied.

  • Het eerste echte schot richting Heinenoords doel werd geproduceerd door Bram Spuijbroek, trof het lichaam van de nummer 2 op een plek waar geen ene man getroffen wil worden. Liever een tegendoelpunt dan dit, zag je hem denken toen hij ineengedoken op het veld zat. BVCB kwam langzamerhand beter in de wedstrijd te zitten, er werd lekker gecombineerd, het zag er goed uit en net toen er een relaxte sfeer in het Bergschenhoekse supporterskamp heerste, benutte Heinenoord de eerste kans. 

  • De razendsnelle nummer negen anticipeerde perfect op een steekpass van een collega, lag al op volle snelheid terwijl de BVCB-defensie nog in de startblokken stond, was daardoor niet meer in te halen en scoorde de openingstreffer: 0 – 1.
    De thuisploeg maakte een aangeslagen indruk. Als de opportunistische speelwijze een tegendoelpunt tot gevolg heeft…. hoe dan verder? Dat was het vraagstuk wat de thuisspelende ploeg een paar minuten bezighield.
    Het doelpunt gaf de gasten uit de Hoekse Waard echter energie om er een schepje boven op te doen. Het voerde het tempo op; er viel immers iets te halen in Bergschenhoek, zo was de gedachte.
    BVCB schudde de teleurstelling van zich af en ging richting doel van de tegenstander, alwaar Jordi Gouweleeuw de bal van Bram Spuijbroek kreeg aangespeeld en naast het doel kopte.
    Voorafgaand aan deze kans was het Ruben Mos die zich met de opbouw had bemoeid, net zoals Luc de Hoog dat al vaker had gedaan.

  • Bram Spuijbroek bezorgde de Heinenoordse verdediging handenvol werk. Zoals zo vaak deze middag, liet hij de nummers 11 en 12 de achterkant van zijn schoenen zien, gaf dan òf een voorzet òf dook zelf het zestienmetergebied in waar hij dan gevaar stichtte.
    Heinenoord trok zich terug op eigen helft. BVCB speelde achterin de bal moeiteloos rond en zocht dan een aanspeelpunt. 

  • Dat punt was er vaak in de persoon van Roy van Bragt. Als een verbindingsofficier in oorlogstijd vormde hij de schakel tussen het defensieblok en de aanvalseenheden door te strooien met passes waardoor BVCB zowel via de flanken al door het midden de tegenstander onder druk zette.
    Een afstandsschot van de schoen van Han van der Goes deed de bal een metertje over de doellat zeilen en diende als waarschuwing voor de gasten.
    Het reparatiedoelpunt werd door Roy van Bragt mogelijk gemaakt. Hij assisteerde spits Bram Spuijbroek, die schudde 1 man van zich af, zette de tweede op het verkeerde been, zocht een hoekje uit en verschalkte de doelman: 1 – 1.
    Een kwart wedstrijd was er gespeeld.
    Jordi Gouweleeuw was de man die BVCB op voorsprong zette in de 30ste minuut van de wedstrijd. Slim een naar voren gekomen wachtte hij de bal af die laag over het kunstgras door Bram Spuijbroek werd voorgezet. Met een glijdende beweging schoof hij de bal over de doellijn, terwijl de Heinenoords goalie de verkeerde kant op viel. 

  • De gasten beseften dat ze op achterstand waren gezet, hetgeen noopte tot aanvallend voetbal, daar waar het sinds de 0 – 1 niet meer aan had gedacht zo leek het.
    Vlak voor rust keurde de relaxte scheidsrechter een doelpunt (snoeiharde kopbal) van David van der Sluijs af wegens buitenspel. Het zou een mooi doelpunt zijn geweest.

    BVCB 3, de door NL-Jobs (een gecertificeerd uitzendbureau dat gespecialiseerd is in de branches Agrarisch, Productie & Techniek) gesponsorde ploeg, koos er niet voor om de geringe voorsprong met man en muis te verdedigen, maar koos ervoor om op zoek te gaan naar doelpunt nummer drie.

  • Het stoomde met veel mannen weer op richting vijandelijk doel. Kreeg twee vrije trappen toegekend op interessante posities in het veld, waarbij na poging 2 de bal rakelings langs het doel ging nadat Ruben Mos het speeltuig voor het laatst had aangeraakt.
    Bram Spuijbroek was goed op dreef deze middag. En dat, nadat de medische staf afgelopen donderdag nog getwijfeld had of hij wel fit zou zijn vanwege een enkelblessure. Hij ontfutselde de bal van een dralende middenvelder, schudde twee verdedigers van zich af, die hij in het doelgebied nogmaals tegen kwam. 

  • Allebei zette hij ze op het verkeerde been en terwijl iedereen dacht dat ie zou gaan schieten, lepelde hij de bal over de mistastende doelman: 3 – 1. De twee Heinenoorders lagen op de rug vol ongeloof naar de hemel te staren terwijl de doelman uit frustratie de bal een schop gaf.
    Een riante voorsprong, zo dacht iedereen aan Bergschenhoekse zijde, maar dat duurde niet al te lang….
    Vanwege privacy redenen noemen we niet de namen van de BVCB-ers die de wedstrijd weer spannend lieten worden door een aansluitingsdoelpunt toe te laten. Het gebeurde halverwege de tweede helft en de marge was weer 1.
    Jordi Gouweleeuw zag kans om met de bal, nadat hij deze van een schoen van zijn directe tegenstander had geplukt, heel ver in het strafschopgebied door te dringen. Twee man en een overtreding waren er nodig om hem af te stoppen met als gevolg een toegekende strafschop.
    Laag over de grond; de keeper dook naar rechts, de bal ging links (voor de kijkers rechts) het doel in: 4 – 2.
    Ook bij deze stand bleef BVCB het publiek vermaken. Thomas Kocabas gaf de perfecte pass vanaf de rechterzijde van het veld naar de andere kant waar vandaan Bram Spuijbroek de keeper nog eens testte.
    Ruben Mos legde aan vanaf grote afstand; zijn schot werd geblokt.
    Heinenoord mocht een corner nemen. De nummer 10, beste speler van het team, zag zijn bal aan de andere kant roemloos over de achterlijn verdwijnen.
    Mark Gaerthe ging op zijn gemak de bal ophalen, telde even of alle stippen er nog op zaten en schoot de bal richting voorhoede.

  • Het was trouwens niet de laatste hoekschop van de wedstrijd. Ver in de eeuwigdurend lijkende blessuretijd werden er nog een aantal toe gekend aan beide kanten door de vrolijke scheidsrechter die plezier had in zijn werk.
    Rik Verbeek had het kaarsje wat al op de taart stond nog even aan kunnen steken. Hij miste tot 2 keer toe op een haar na het doel van de tegenstander. Eén keer met een halve omhaal, de tweede keer met een schot van dichtbij. 

  • Aan de stand zoals die was veranderde er dus niks en zo eindigde de wedstrijd met dezelfde uitslag,
    (4 – 2) die Mladosk Doboj Kakanj op 7 december eveneens boekte in de spannende wedstrijd tegen Celik Zenikca. (Antwoord 15, BVCB-Voetbalquiz 14 februari, maar dat heeft u niet van mij, dit even terzijde….)

    Hoe dn ook: BVCB blijft door dit resultaat uiteraard koploper. Ziet wel Capelle 2 heel dichtbij (3 punten verschil) als tweede op de ranglijst staan.

    BVCB3:
    Mark Gaerthe, David van der Sluijs, Mick Ruigrok (Wouter Peters 63), Thomas Kocabas,
    Roy van Bragt (Jordan Ekhorst 56), Luc de Hoog, Ruben Mos (Rik Verbeek 80), Remco van der Haas, (Steijn Stout 73), Jordi Gouweleeuw, Han van der Goes, Bram Spuijbroek (Luca Marks 85)

    Willem Dickhoff
    Foto’s: Gerard Lexmond