“Baila galmt over Sportpark: BVCB 4 wint de slag, titelstrijd in eigen hand”

11:45 uur, Sportpark De Sporthoek. Alles klopte voor dé wedstrijd van het seizoen. BVCB 4 tegen VOC 2, gedeeld koplopers, vrijwel identieke statistieken en maar één conclusie vooraf: dit zou geen gewone wedstrijd worden.

Dat gevoel hing al de hele week in de lucht en werd op de wedstrijddag alleen maar versterkt. Het sportpark stond vol, rijen langs de lijn, spanning voelbaar tot in de kleedkamers. Wedstrijden als deze speel je niet vaak en als je ze speelt, móet je er staan.

Vrijwel complete selectie

Coach Ron Walbeek kon beschikken over een bijna volledige selectie. Alleen Vente en Van der Woerd ontbraken nog. Een luxe die dit seizoen zelden voorkwam en precies op het juiste moment kwam.

Michael de Rooij speelde weer een hoofdrol in de spits

Stormachtige start VOC

De wedstrijd begon zoals je hem niet wil beginnen als thuisploeg. VOC kwam furieus uit de startblokken. Hoge druk, veel loopacties in de diepte en direct gevaar. Binnen vijf minuten noteerde de ploeg al drie hoekschoppen en een paar halve kansen.

BVCB had moeite om onder de druk uit te voetballen en besloot het over een andere boeg te gooien. De lange bal werd gezocht en met succes. De Rooij speelde daarin een hoofdrol. Alles wat zijn kant op kwam, werd vastgehouden. Kopduels, kaatsen, aannames: hij won ze allemaal.

De eerste klap

Na een minuut of tien kwam BVCB beter in de wedstrijd. Van den Berg dribbelde overtuigend over de middenlijn en speelde Brouwer in. Die vond op zijn beurt De Kock net buiten de zestien.

Veel tijd had hij niet nodig. Met een schot dat nog licht werd aangeraakt, verdween de bal in de korte hoek: 1-0.

De ontlading was enorm. Dit was precies het scenario waar BVCB op hoopte: vroeg op voorsprong en daarna vanuit controle de wedstrijd managen. En als er één ding is waar dit team in uitblinkt, is het verdedigen met overtuiging als het moet.

Zowel Van der Zee als Dercks moesten het veld verlaten met blessures

Strijd, frustratie en controle

De wedstrijd ontwikkelde zich tot een echte topper. Veel duels, veel emotie, opstootjes, discussies, alles zat erin. VOC probeerde het tempo hoog te houden, maar raakte steeds meer gefrustreerd.

BVCB speelde het spel slim. Overtredingen werden uitgelokt, tempo werd gebroken en ondertussen bleef de ploeg compact en georganiseerd.

Alsof dat nog niet genoeg was, strooide De Kock ook nog wat zout in de wonden met een panna hier en daar.

Schrikmoment en tegenslagen

Toch bleef het oppassen. De spits van VOC profiteerde van een moment van twijfel achterin en verscheen één-op-één voor Van Ewijk. Zijn inzet spatte uiteen op de lat, een zeer duidelijke waarschuwing waar BVCB met de schrik vrijkwam.

Kort daarna kreeg BVCB twee flinke tegenvallers te verwerken. Zowel Van der Zee als Dercks moesten het veld verlaten met blessures. Twee dragende krachten die je juist in dit soort wedstrijden nodig hebt.

Wahlbrink krijgt hier een enorme kans, alleen de VOCdoelman was allert

Kantelpunt: geel en controle

VOC hielp BVCB vervolgens een handje. De verdediger kon het niet laten om De Rooij langdurig en opzichtig vast te houden en kreeg terecht een gele kaart, tien minuten eruit.

Met een man meer kreeg BVCB meer grip. Hertstein was dichtbij de 2-0 met een knap schot uit de lucht, maar mikte net over. Brouwer was gevaarlijk met een afstandsschot en een vrije trap, maar helaas zonder succes.

Toen VOC net weer compleet was, volgde opnieuw een gele kaart na aanhoudend protest. De frustratie nam zichtbaar toe bij de Rotterdammers, terwijl BVCB juist groeide in de wedstrijd.

Met een zwaarbevochten maar verdiende 1-0 voorsprong werd de rust bereikt.

Tweede helft: verdedigen als leeuwen

Na rust veranderde het spelbeeld nauwelijks. VOC had de bal, BVCB zakte iets in en loerde op de counter. Grote kansen bleven schaars, maar BVCB werd een paar keer gevaarlijk.

Zo kon De Rooij na een snelle uitbraak de bal terugleggen op Walbeek, maar dat gebeurde net niet zuiver genoeg waardoor de kans was verkeken. Even later leek Wahlbrinck een enorme kans te krijgen op de 2-0, maar mistte net dat beetje snelheid waardoor de doelman iets eerder bij de bal was. Een aantal minuten later kon Van der Molen de bal gevaarlijk inbrengen na een kort genomen hoekschop, de bal kwam ditmaal wel voor de voeten van Wahlbrinck maar die schoot met zijn linker hard over het doel.

Aan de andere kant bleef VOC aandringen, maar tot hun grote ergernis zat er telkens weer een knie, voet, hoofd of teen van een BVCB’er tussen. Het was verdedigen met alles wat je had en iedereen deed mee en gooide alle energie in de wedstrijd.

Een fel duel tussen Van der Molen en een invaller van VOC liep uit op een minstens net zo felle worsteling, beide een gele kaart!

Slotfase vol strijd

De slotfase was er één van pure strijd. VOC ging opportunistisch spelen en pompte de bal steeds vaker richting het strafschopgebied.

Een fel duel tussen Van der Molen en een invaller van VOC liep uit op een minstens net zo felle worsteling, waarna beide spelers tijdelijk naar de kant mochten met een gele kaart van de goed leidende arbiter.

De druk nam toe, maar BVCB hield stand. Met name in de laatste minuten leek iedere bal die richting het doel kwam, nog net weggewerkt te worden. De Rooij en Bos kopten in de laatste 5 minuten nog 36 ballen weg die hoog werden ingebracht. Niks kwam erdoor en de Bergschenhoekse muur bleef fier overeind.

En ergens in die slotfase was daar nog Hofman, die voor de tweede keer in korte tijd ter aarde stortte met kramp. Het hoort er inmiddels een beetje bij, we weten niet wat we kunnen verwachten van deze kersverse aankoop, aldus Coach Ron Walbeek.

Eindsignaal en ontlading

Toen de scheidsrechter eindelijk affloot, volgde de ontlading. Geen sprankelend voetbal, geen galavoorstelling, maar daar maalt in het BVCB-kamp werkelijk niemand om. Het ging om 1 ding en dat was winnen. Een klassieke vechtwedstrijd waarin de kansen schaars waren en de duels rijkelijk aanwezig waren. Die zijn het allerlekkerst om te winnen zo was de algemene mening van de spelers van BVCB 4.

In de kleedkamer werd het feestje gevierd zoals alleen BVCB 4 dat kan. De Baila galmde over het gehele sportpark en de opluchting en voldoening waren voelbaar.

Nog niet klaar

De boodschap is echter duidelijk:
de slag is gewonnen, maar de strijd nog niet gestreden.

BVCB heeft de titel in eigen hand, maar er wachten nog meerdere finales.
Te beginnen volgende week, uit bij Loosduinen.

Meer foto's van Kees Ruigrok