F3 trekt de lijn van overwinnen verder door
Wedstrijdverslagen | 3-12-2011 | Martin Mathey | 
1 reactie
TOGB F3 - BVCB F3: 2-7 (1-6)
Na het naar buiten kijken om de situatie in te schatten voor de opkomende pot tegen TOGB F3 had ik toch even het idee dat ik nog droomde. Reinout Oerlemans kon elk moment om de hoek komen, ik had het gevoel alsof ik midden in de opnamen voor Nova Zembla zat. Ook de scene met Doutzen Kroes vormde geen obstakel.
Het regende en waaide alsof er elk moment een tornado over kon komen. Ieder persoon met gezond verstand had zich verscholen onder het dekbed. Maar niet wij, wij moesten tegen TOGB F3 nog even een rekening rechtzetten van einde vorig seizoen.
Ondanks het zachte ochtendbriesje en de zacht sluimerende regen trokken we ten strijde naar Berkel.
De ontvangst was aller hartelijkst, we kregen keurig de sleutel mee en daar trokken met de wind mee richting kleedkamer. Daar aangekomen zat de stemming er goed in, we zouden Jasper moeten missen omdat deze ziek was, een gemis maar we gingen dan sowieso de kunst wei in met Jasper bij ons.
De opstelling was als volgt, Thijs in het doel, maar net aan want moeders was de handschoenen vergeten, Robert rechts achter, William links achter, Anne in het midden, Sibren op links voor, Stephan spits en Justin op rechts voor. Tim was er nog niet dus die zou in de wissel beginnen. Om 8.35 gingen we ons onder Russische omstandigheden voorbereiden op het niet geheel windstille en droge veld.
Om 8.45 was er nog geen tegenstander in zicht, en ook geen Tim althans op ons veld, en de trainert was niet blij. Maar de trainert had net verteld dat hij een rustige wedstrijd zou coachen dus rust. Tegen 8.50 kwam er een mededeling dat er op de site van TOGB had gestaan dat de wedstrijd gecanceld was. Ik begrijp hier uit dat ze uitgegaan zijn van hun eigen kracht en mentale status maar geen rekening hadden gehouden met de ijsberen van BVCB F3. Uiteindelijk kwamen er uit alle hoeken en gaten rillende mannekes in korte broeken waar wij al een tijdje klaar voor waren. Ook de scheids was nog snel uit zijn bed gehaald en had er flink de balen van. De trainert had Thijs in het doel gezet waardoor we in de eerste helft met de wind mee zouden voetballen. Na het aanbieden van de wedstrijdbal aan de scheids gingen we van start, zonder Tim dat wel.
Daar nog niet iedereen wakker was, ondanks de invloeden van moeder natuur, heeft het rustig coachen slechts 3 seconden geduurd. In die 3 seconden floot de scheids voor het begin, mocht Sibren aftrappen en poeierde Stephan de bal achter de keeper die dacht aan een optreden van Hans Klok. 1-0. In mijn mening het snelste doelpunt ooit in BVCB geschiedenis! Helaas werd deze goal van ultieme efficiëntie gemist door de trainert, die de juigende Stephan en Sibren dan ook meteen tot de orde riep omdat de trainert dacht dat de wedstijd nog moest beginnen.
Enfin, een lekker begin en de berkelaaren waren enigszins van het stuk gebracht door deze treffer. Wij maakten mooi misbruik van deze state of mind en bleven aanvallen als of het een lieve lust was. Maar het moet gezegd dat TOGB er aan werkte om ons niet een vroeg Sinterklaas kadootje te geven. Na een mooie actie werd deze ook terecht mooi afgemaakt en de 1-1 stond op de borden. Maar de mannen en Anne waren gekomen om iets goed te maken en dat ging dus ook gebeuren achter elkaar volgden de kansen zich op en TOGB moest vol aan de bak. Hun keeper had nog niet helemaal door dat tegen de wind in de bal niet zo heel erg ver komt. Wij hadden dit fenomeen al snel door en misbruikten dit dan ook. Siebe, Justin en Stephan namen dan ook alle 2 treffers voor hun rekening voor we gingen rusten na de Berkelse moesson.
De siroop was ondanks al het vocht, wat al was opgenomen, toch een welkome afleiding voor de BVCB’ers. Met de 2e helft voor de boeg en daardoor de wind tegen moest het roer tactisch om. De trainert ging Italiaans, catenaccio op zijn BVCB’s. We gingen meer verdedigen en gingen de TOGB’ers laten komen en ze zouden worden opgevangen door een linie van tot de tanden gemotiveerde BVCB’ers. Alles werd ingezet om dit tot een goed einde te brengen, tactiek, fysiek, motivatie en natuurlijk de trainert. Ook Eric Crielaard probeerde de scheids tevergeefs te overtuigen dat 10 minuten speeltijd best wel lang genoeg was in deze omstandigheden.
De tactiek werkte want het antwoord kwam niet van TOGB, tenminste niet hoe het verwacht werd door ons. Ze hadden het voordeel van de wind maar we speelden veel over de grond en Thijs zag kans om ondanks de wind de ballen richten vijandelijk grondgebied te pompen. We kregen zelfs kansen die qua schoonheid een goal verdienden. Achterin werd er gebikkeld door William en Robert en verwezen menige aanval terug naar de tekentafel. Anne bleef zo koel als het aantal graden van vanmorgen en bracht Stephan een paar keer in stelling. Na een paar keer de bal op en neer gespeeld te hebben greep Thijs in en had de bal klemvast. Na een uittrap bleef Thijs treuzelend staan en werd gelijk getrakteerd op de 2-6 Ding Dong we waren weer wakker. Even leek het erop dat TOGB het windvoordeel ging uitbuiten maar we waren geconcentreerd en bleven werken. Even werd het lastig omdat Justin zich niet lekker voelde en er even uit moest en wij dus met z’n zessen er voor stonden. Dexter van F4 had gelukkig ook nog erg veel zin om mee te ballen. Maar we gingen nog wat meer knijpen en stonden goed en Justin kwam het veld weer in en ging gelijk vol er in. Dank je wel Dexter!
Na een aanval kregen we een hoekschop die Sieb hard voor het doel bracht en door de keeper met een perfecte volleybal smash achter de lijn werd gedeponeerd 2-7, dank u
Eric Crielaard bood de wisselspelers van TOGB als troost nog onderdak tegen wind en regen met zijn lichaam en paraplu, onder de voorwaarde dat de verkleumde knullen “hup BVCB” zouden roepen. De jeugdleiding van TOGB kon de humor gelukkig waarderen en bleef zich concentreren op het veld.
De scheids, die zelf ook er geen heil meer in zag, besloot maar af te fluiten mocht er nog een droog draadje te vinden zijn op het lichaam van een ieder.
Na het nemen van de pingels werd de warme douche opgezocht om te ontdooien en weer op kamer temperatuur te komen.
Waanzinnig goed gewerkt met z’n allen en de rekening van vorig seizoen kan van de balk lijkt mij.
Volgende week Olympia uit trekken we deze serie nog gewoon even door. Hopelijk is iedereen weer present.
Reporter: Mike Mahn
