F3 bouwt reeks verder uit
Wedstrijdverslagen | 26-11-2011 | Martin Mathey | 
1 reactie
BVCB F3 - De Jodan Boys F3: 3 -2 (1-1)
Op deze schitterende voetbal ochtend moesten we aantreden tegen De Jodan Boys F3 uit Gouda op ons eigen BVCB complex.
De toegewezen kleedkamer was de XL versie van de Porta cabin, altijd gezellig druk met gefocuste begeleiders, ouders, grootouders, mede coaches en natuurlijk de teams.
Na de wervelende tweede helft van vorige week had een ieder er weer zin, er werden geen pijntjes, vergeten tenues, of andere problemen gemeld, kortom klaar voor weer een wereld pot.
Nou ja bijna dan ons aller Thijs was er nog niet, geen paniek want Tijs is er altijd.
Om de bende een beetje in de klauw te houden gingen we de kunst wei in om de kudde te laten uitrazen voor de wedstrijd, Thijs was er trouwens nog niet. De opstelling was een reflectie op wat we vorige week op de mat legden. Thijs in het doel, hij was er trouwens nog niet, geen paniek, Jasper en William achter, Anne in het midden, Tim rechts, Sieb links en Justin in het midden.
De tegenstander kwam het veld op en werd vakkundig geëvalueerd door de technische staf. Ondertussen werd er even gebeld met Thijs, meer uit voorzorg uiteraard, of er nog nieuws was.
We hadden er zin en wilden beginnen maar…………..en ja hoor daar wastie dan Thijs, koelbloedig als altijd. Hij werd even ingeschoten door Henk en hij was er klaar voor.
En wij dus ook, we hadden de aftrap gewonnen en begonnen, DJB hadden het fluitsignaal echter ook gehoord en begonnen te storen. Iets wat we misschien niet echt hadden berekend want we stonden erbij en keken ernaar. DJB kwamen goed door en onze verdediging moest flink aan de bak. Iets wat Jasper, William en Anne wel is toevertrouwd maar toch niet het gewenste scenario. De mede coaches (ook voor hun een thuiswedstrijd deze keer, aangevuld met de nodige moeders) zagen een kopie van vorige week voorbijkomen, deja vu op z’n best.
William had het echter na een paar minuten alweer gezien, “pijn aan mijn knie”. Robert werd snel ingezet. De eerste wissel was alweer een feit. Tsja, en toen kreeg Stephan het ook op zijn heupen en zat aan te dringen om deel te nemen aan de strijd.
Na een tiental minuten was er wat meer rust in de organisatie en dat zag je terug in het spel.
Na een actie en splijtende pass van Anne op Sieb die deze uiterst beheerst op Tim door past en deze uiterst koelbloedig in het net boorde en de 1-0 op de borden gooit.
We waren er achter dat de bal langs de zijkanten gespeeld moest worden om de uit de Goudse klei gewassen middenvelder te omzeilen. Briljante analyse maar jammer dat we dat dan toch niet echt deden en lekker door het midden bleven komen. DJB hadden dat jammer genoeg wel door en stuurden de rekening naar de F3 met de gelijkmaker waar we weer niet FEL genoeg waren op de bal, het bord werd verhangen naar 1-1. Met de rust inzicht hielden we het overzicht en de rust om dit mee naar de kleedkamer te nemen.
We spelen goed en steeds beter als team en het ligt aan het feit dat we ver van ons eigen doel willen spelen. Het knijpen ligt sommige hierdoor nog wel wat zwaar maar daarnaast staat er een organisatie waar iedereen zich prettig bij voelt. Ondanks ons aanvallende spel staan onze verdedigers en middenveld heel goed gepositioneerd en dat helpt bij de leermomentjes die we met z’n allen beleven tijdens een wedstrijd als team, begeleiders, alle coaches en trainert.
Na de broodnodige inname van de altijd perfect georganiseerde siroop, ook dit mag wel eens gezegd worden, gingen we de kunst wei weer in.
De boodschap was afgegeven en de F3 ers gingen er mee aan de slag. Het overwicht was voor ons en er werd gezwoegd op de kunst weide, er werd gewerkt door het team en dat zag je terug in de aanvallen op het vijandelijke doek van DJB.
We waren echter niet alleen en DJB hadden besloten er een wedstrijd van te maken, the game was on. Dit spelletje hadden we vorige week ook gespeeld en toen ging het ook goed.
Duels werden uitgevochten om de vierkant kunstgrasspriet door allen met verve.
Het overwicht werd echter niet uitgedrukt in cijfers, wel altijd leuk natuurlijk voor een ieder.
Desalniettemin bleven we komen en probeerden de verdediging te overrompelen met onze acties.
Er werden acties getoond die we trainen en dat is altijd leuk om te zien vooral als ze dan lukken.
We probeerden de bal breed te spelen waar hier en daar de zuiverheid onderbrak bij de laatste pass maar waar het inzicht wel degelijk aanwezig was.
Als Sieb wordt aangespeeld door William en zich naar voren dribbelt en de bal uit een onmogelijk hoek hard in de verste hoek knalt en de 2-1 op de borden hangt is het tijd voor applaus voor deze voortreffelijk uitgespeelde aanval TOP.
De euforie van dit wonderschone doelpunt wordt ons bijna weer fataal en DJB zetten aan. De beheerste, koele, rustige, kalme, bedaarde, introverte trainert helpt de F3ers een handje om weer terug te keren naar de aarde.
De zwaartekracht werkt gelukkig en we blijven er bovenop zitten wat kans na kans oplevert welke niet wordt verzilverd door de voorhoede, jammer want het zijn mooi uitgespeelde kansen die zeker een doelpunt verdienen.
DJB laten zich nog niet uit het veld slaan en bijten zich vast in de wedstrijd en in sommige spelers.
Maar we laten dit niet zomaar glippen want er ontstaat ruimte en daar maken wij natuurlijk graag misbruik van.
Na goed verdedigen van Robert wordt de bal opgepikt door William en breng Stephan in stelling die hem in de uiterste hoek prikt en de borden worden verhangen naar 3-1.
Met nog 6 minuten te gaan blijft de wedstrijd op en neer gaan met de beste kansen voor ons maar ze moeten er nog wel in natuurlijk, schijnt een regel te zijn? Thijs heeft zijn aandeel weer met een aantal goede reddingen en het ziet er naar uit dat we met deze stand gaan douchen. Ook William verricht heldendaden achterin en oogstrelende passeeracties voorin.
Maar de DJB zijn nog niet klaar met ons en gaan door wat resulteert in een kluts doelpunt die over de lijn dwarrelt ondanks Thijs’ poging om een a la Duitsland-Engeland keepers trucje uit te halen.
Hierna fluit de scheids af en gaan we douchen met een 3-2 overwinning en 3 punten op zak.
De volgende pot voor het echie is op 10 december als we uitgefeest zijn en de chocolade letters en al het snoep goed op is tegen Olympia, altijd lastig uit !
Reporter: Mike Mahn (incl een stukje bescheiden zelfreflectie)
