F3 gaat Europa weer in.
Wedstrijdverslagen | 19-11-2011 | Martin Mathey | 
2 reacties
UNIO F2 - BVCB F3: 1 - 4 (1-1)
Het voelde als weer een wedstrijd in Champions League, we moesten uit in Oudewater, Utrecht, weer een lange rit naar de tegenstander. Maar dit mocht het moraal op voorhand niet schaden, we waren vol goede zin. Na een hele goede pot afgelopen zaterdag en 2 goede trainingen waren we er helemaal klaar voor om de ingezette lijn door te zetten. Om maar zo snel mogelijk warm te kunnen lopen trapte onze trainert het gaspedaal menige keren vol in, waardoor zijn 'volgelingen' de grootste moeite hadden om hem bij te houden. Henk voorspelde dat meerdere blauwe enveloppen op de mat zouden gaan vallen. Na een korte wandeling naar de tegenstander zou het weer zo kunnen zijn dat het echte werk nabij was. En inderdaad we speelden op het echte spul, het was groen, nat, koud, drassig, glad en niet zo glad als de velden waar we op trainen, kortom het echte werk.
Na het lokaliseren van de kleedkamer ging iedereen in het wit, altijd leuk voor de sponsor. De posities werden doorgenomen en uiteraard snapte iedereen wat er moest gebeuren en ook vooral niet moest gebeuren. Het naar de bal toegaan was een opdracht die de bikkels meekregen van de trainert. Maar we hadden natuurlijk in de vorige uitwedstrijd tegen Schoonhoven laten zien dat we dit aankonden. De mannen van de tegenpartij hadden een niet te best resultaat laten zien in de afgelopen weken en dat was niet onopgemerkt gebleven door de bikkels van de F3. Nu bleek echter dat de dit team geruild was met een ander team van UNIO die wat mindere spelers op papier hadden. Deze info hebben we maar niet gedeeld met onze bikkels voor de wedstrijd
En met die instelling begonnen we dus ook aan de wedstrijd. De thuis spelende partij mocht aftrappen en er werd lekker gejaagd op de bal. De tegenpartij was duidelijk onder de indruk van de jagende BVCB’ers. Na het onderscheppen op het middenveld van de bal door Anne werd deze op Stephan doorgepassed die na zijn bekende dribbel de bal breed lag op Sieb die hem door de touwen terug richting Bergschenhoek joeg, 1-0. De trouwe volgers aan de zijlijn kregen waar voor hun geïnvesteerde benzine geld. Hierna was een tegenaanval van UNIO die door ons goed werd “gadegeslagen “gelijk genoeg voor de 1-1. Heel de F3 keek letterlijk en figuurlijk toe hoe deze tegen aanval werd uitgevoerd door UNIO en keurig afgemaakt in de uiterste hoek van Thijs.
De rest van de eerste helft hing aan elkaar van uit positie spelende BVCB’ers. De staat van het gras viel onze bikkels duidelijk zwaar. Het echte spul wat in mijn beleving nog steeds het enige echte is was niet in lijn met de mentale staat waarin we verkeerden. De bal werd te zacht aangespeeld, er werd goed gekeken, naar de bal dan, overspelen ?!?!, dat is toch niet voor ons trainer, had ons waarschijnlijk nog 2 of 3 doelpunten opgeleverd, en er werd nog net geen klopje op de rug van de tegenstander gegeven die qua inzet dat wel verdienden. Thijs heeft voor de ons in de eerste helft de punten gepakt met zijn stijlvolle reddingen, TOP Thijs.
Het fluitsignaal kwam dan ook geen seconde te vroeg, het was tijd om ons even terug te trekken in de kleedkamer. Van de meegereisde fans werd ook onderkend dat het tijd was voor een praatje van de trainert. Zelfs de bijna geserveerde fris moest even het veld ruimen voor de babbel van de trainert. Gelukkig wist een ieder wel een klein beetje wat er aan schortte en er werden rugnummers uitgedeeld om dit duidelijk te maken. De tweede helft moest dan ook 180 graden om wat de inzet betreft, uiteraard wist een ieder weer wat er moest gebeuren. Afwachten maar weer dus…………………………….
Nou de babbel had zijn effect en er werd gelijk gebikkeld door de BVCB’ers, posities werden vastgehouden en de bal werd harder rond getikt. Er werd goed gewerkt en met name William liet zich van zijn beste kant zien in de opbouw, er werd goed overgespeeld en de ruimte werd goed benut. Stephan was de eerst volgende die het fysiek en tactisch overwicht uitdrukte in de 2-1. F3 was los en rook een ruime overwinning. Tim ging los aan de rechterkant en maakte het de verdediging alles behalve makkelijk. Sieb liep op links alsof hij het stuk gekocht had. Anne was verplaatst naar rechts achter waar ze menige angel uit meerdere aanvallen trok. Jasper liep te ballen alsof een selectie voor jong oranje slechts een kwestie van tijd was. Justin had nadat hij echt warm was goed de sokken er in en stoorde er op los, kwam voor de keeper en tikte de bal beheerst in de verste hoek en ding dong 3-1 op het bord. Maar we hadden nog meer trek en de honger moest gestild en de verdediging van UNIO kraakte maar daar waren toch weer de alom bekende ballen door het midden die goed werden opgevangen door Robert, Anne en Jasper. Dit trio in samenwerking met Thijs hebben denk ik wel 2 tegentreffers weten te voorkomen. Terug in de aanval was het Stephan die de verdiende eindstand bepaalde op 4-1
Maar de inzet tijdens de tweede helft was een wereld van verschil, dus we kunnen het wel mannen en Anne!! Ook volgende de trouwe fans ( en mede coaches ) aan de zijlijn de reden waarom we deze overwinning terecht kunnen bijschrijven in de boeken van ons aller BVCB.
Reporter: Mike Mahn
