Een (wed)strijd om snel te vergeten….
Wedstrijdverslagen | 16-1-2012 | Gerard Molenaar | 
0 reacties
Ruimschoots op tijd reden we, met een lekker zonnetje en onder een mooie regenboog door, vanaf onze verzamelplaats bij de Kulck naar Rotterdam. Na de lange winterstop hadden de jongens van E4 weer zin in een lekker potje voetbal.
De tegenstander was VVOR E3 en “op papier” hadden we goede kans om de volle 3 punten mee terug te nemen naar Bergschenhoek. Met een vertraging van bijna 10 minuten begon de wedstrijd.
De eerste wisselbeurt was voor Julian en Erik. Hoewel Erik nog last had van een pijnlijk stuitje (na een stuiter op het ijs) was hij toch vastberaden om zijn steentje bij te dragen.
Er werd gespeeld met de gebruikelijke opstelling: Ibrahim in het doel, Thom, Arie en Luuc in de verdediging, Bob op het middenveld en C
olin en Daan in de voorlinie.
Al gauw bleek dat VVOR méér tegenstand bood en pit had dan we gedacht/gehoopt hadden. Maar toch lukte het Daan om in de 10e minuut, na een mooie voorzet van Arie dwars door het midden, de teller op 0-1 voor BVCB E4 te zetten.
De toon was gezet en E4 was vol op stoom. Meteen volgde een mooie voorzet van Daan op Colin, maar helaas stond er een doelpaal in de baan van de bal. Omdat Colin tijdens deze mooie actie, door VVOR onvrijwillig op studiereis naar de kunstgrasmat werd gestuurd, kreeg BVCB een indirecte vrije trap vlak bij het doel van VVOR. We zagen de 0-2 in gedachten al op het virtuele scorebord staan. Helaas was het dit keer geen doelpaal, maar de goed spelende keeper van VVOR die de prima genomen vrije trap van Colin wist te stoppen. Daar ging de 0-2 dus aan onze neus voorbij.
VVOR liet duidelijk zien dat ze maar één doel voor ogen had en dat was “winnen”. Maar dan moesten ze wel eerst langs onze sterk spelende verdedigers Thom, Arie, Erik en Luuc heen zien te komen en daarna óók nog de prima keepende Ibrahim op het verkeerde been zien te krijgen.
VVOR moet gedacht hebben: de aanhouder wint, want in de 20e minuut lukte het hun eindelijk: 1-1 dus.
Bob deed zijn uiterste best om met een paar keiharde afstandschoten BVCB weer op winst te krijgen. Maar ook Bob had last van in de weg lopende doelpaal en/of –lat dan wel van een overstekende keeper. 
Bij Daan en Julian had de “pech” ook de overhand. Hun anders zo mooie een-tweetjes waren helaas niet zo trefzeker als we van hun gewend zijn.
Vlak voordat de scheidsrechter het fluitsignaal voor de rust gaf, schoot VVOR de bal helaas nog in het net van Ibrahim. Het moet gezegd worden dat het een mooi doelpunt was (een boogbal vanaf grote afstand die precies over de tegen de zon inkijkende Ibrahim vloog), maar hierdoor gingen we wel met een achterstand van 1-2 de rust in.
De 2e helft willen we eigenlijk zo snel mogelijk vergeten. Niet omdat het spel van BVCB slecht was; integendeel. Maar wel omdat het spel van VVOR steeds ruwer en grimmiger werd. Eerst was Erik al met een harde bodycheck tegen de grond gewerkt, en moest huilend het veld af. En ook Colin kreeg verschillende schoppen, en moest worden opgelapt. Eén speler haalde ongewoon gemeen uit naar Colin, en dat was voor (de altijd rustig blijvende) Gerard een moment om zich niet langer in te houden. Na deze zoveelste grove overtreding van een VVOR-speler, stuurde hij deze speler zelf van het veld. Waarschijnlijk omdat het ‘dadertje’ tegen wie Gerard zijn ongenoegen uitte, het zoontje van de scheidsrechter was, werd Gerard door diezelfde scheidsrechter prompt het veld afgestuurd. Om er geen ‘vertoning’ van te maken, ging Gerard achter het hek staan.
Uiteindelijk werd het 3-1 na een onhoudbare ‘draaibal’ bij een corner voor VVOR en 3-2 door een snoeihard schot van ons ‘kanon’ Bob.
BVCB E4 heeft zijn uiterste best gedaan en ondanks heel veel kansen en goed spel, maar geplaagd door een ruwe tegenstander en heel veel pech, tóch net verloren. Kortom……. een wedstrijd om heel snel te vergeten, temeer daar de tweede helft echt een potje anti-voetbal van VVOR was.
verslag: Paul Neirinckx
