VVOR E3 krijgt een dikke patat van BVCB E4
Wedstrijdverslagen | 13-11-2011 | Gerard Molenaar | 
1 reactie
verslag: Kamiel Vanderslagsmulders
Bergschenhoek – Amai, wat een plezante voetbaldag was het vandaag. BVCB E4 had bijzonder veel zin om hun Capelse tegenstrevers eens stevig de oren te kuisen en hen een dikke patat uit te delen, zo had ik mij door mijn bronnen laten verwittigen. Het lichtvoetige spel van BVCB E4 maakte -toen ik langs het veld had plaatsgenomen- zeker en vast veel indruk op jullie speciaal uit Vlaanderen overgekomen matchaanschouwer. Met fris ogend en frivool tikkie-takkie voetbal werd VVOR E3 regelmatig de Ardense bossen in gestuurd. De snelheid waarmee het voetballeder door BVCB E4 werd rondgespeeld maakte het tot een bijkans ongrijpbaar projectiel voor VVOR E3, dat amechtig over het veld ronddoolde.
Vanaf de aftrap was BVCB E4 het superviserende team, dat met optrekkende linies het doel van de tegenstrever belegerde. VVOR E3 trachtte uit te breken, maar slaagde er niet in hun valies goed ingepakt te krijgen voor de reis naar het andere doel. Zodoende bleef BVCB E4 mogelijkheden behouden om schoten af te vuren in de richting van het vijandelijke doel. Het was vermits dat het vizier niet goed gericht stond, waardoor het een en ander -stuk voor stuk- genomineerd 
werd voor de prijs van de beste afzwaaier. Ballen links en rechts van het doel, en zelfs enkele te vroeg afgestoken vuurpijlen maakte onderdeel uit van het opwarmertje voor het latere doelpuntenfestival.
Alsof het doel van VVOR E3 een frietkot betrof, waar gratis fritten werden verstrekt, stond men te dringen om zo’n goudgeel patatke te bemachtigen. De aandeelhouder wint, moet men gedacht hebben, want schier onophoudelijk bleef BVCB E4 aandringen bij het doel van VVOR. En jawel, aan resultaten uit het verleden kun je je soms vasthouden, want alleen als je op het doel schiet, kun je een doelpunt maken. Op bijkans de helft van de eerste helft viel dan toch echt het eerste bevrijdende doelpunt. Althans gezien vanuit het perspectief van BVCB E4, want voor VVOR E3 was het allerminst bevrijdend. De belegering van BVCB E4 duurde voort, gelijk het de afronding betrof van het Belgische regeringsformatieproces. Met andere woorden, de druk op VVOR E3 werd danig opgevoerd, zoniet onevenredig zwaar opgevijzeld. En ja, tegen zo’n druk is natuurlijk niets bestand en wordt zelfs Antwerps diamant vloeibaar. Vòòr de rust was het tweede doelpunt dan ook alras een feit.
Het was op slag van rust, en VVOR E3 kreeg van de gelegenheidsreferee een kans om op adem te komen, om vervolgens in de tweede helft mogelijk uit een ander biervaatje te tappen. In de pauze waren door de deur van de kleedkamer heen de oppeppende woorden van de VVOR-leider hoorbaar, want het team moest meer goesting uitstralen, en non de ju @!!# niet zoveel fouten maken. Het kunstgras moest aan flarden gevoetbald worden. 
Later zou blijken het strijdplan van VVOR E3 een te hoog strategisch gehalte had, op papier schitterend, maar niet praktiseerbaar door dit team op dit moment en op deze plaats.
BVCB E4 daarentegen kwam goestingrijk uit hun kleedkwartier en betrad het veld met het voornemen om van het doel van de tegenstrever een kermisschiettent te maken. Gelijk een manneke met honderd francs op zak, kocht ieder van zijn zakgeld lootjes om op het doel te mogen schieten.
In de tweede helft mocht BVCB E4 vele malen op doel schieten, en bij een 4-0 voorsprong aan VVOR E3 de mentale ‘patat’ geven. Het werd een zotte tweede helft met heel veel schotpogingen op de voor BVCB E4 puik opgestelde kermissschiettent, waarvan er uiteindelijk acht in de roos gingen.
VVOR E3 ging zonder punten naar huis, en kreeg vandaag van BVCB E4 wel de kans zich te bekwamen in het nemen van de aftrap, het zich voor het eigen doel terugtrekken, en het twee
maal gewiekst met resultaat counteren, terwijl BVCB E4 nog te netjes in de rij stond te wachten om een schot op doel te lossen. De einduitslag werd met tien trefferkes in de match: 8-2.
Het was een plezante pot voetbal van negen talentrijke BVCB-voetballers, die voor elkaar werkten en elkaar de bal -zeker en vast- niet misgunden. Zo moet voetbal gespeeld worden. Een groot compliment voor Daan, Arie, Ibrahim, Erik, Bob, Collin, Luuc, Julian en Thom. In ons Vlaanderen zeggen wij dan: Driewerf bonsjappo BVCB E4!
