Negende laat na rust zien wat het kan
Wedstrijdverslagen | 10-10-2011 | Floris Gerner | 
7 reacties
ARC 11 – BVCB 9 = 1-6 (1-2)
Op de tweede oktober zaterdag stond er voor de vedetten van BVCB een uitwedstrijd op het programma. Deze week waren we te gast bij Sportvereniging Alphense Racing Club. Deze zeer grote vereniging speelt op het altijd gezellige Sportpark Zegersloot. Door wat wegwerkzaamheden rondom Alphen waren we pas tegen twaalf uur ter plaatse. Na het invullen van het wedstrijd formulier werd bekend dat we op veld vijf waren ingedeeld en we ons mochten omkleden in kleedkamer 16. Gelukkig kregen we een sleutel (borg 10 euro) van dit kleedlokaal want het slepen met de tassen naar het speelveld blijft toch een trieste bedoening.
In de kleedkamer zaten we met twaalf fitte spelers, Bud was op het laatste moment noodgedwongen afgehaakt maar gelukkig was Claudio Caniggia wel van de partij. Deze vriend van het Bierde kon na een zeer moeizame onderhandeling geleend worden van BVCB 5. Aangezien Pilsinga, Gast en Bas Dorst ontbraken vandaag was de aanwezigheid van een laatste man zeker geen overbodige luxe.
We begonnen deze middag met Suri-prof als wisselspeler en de andere elf hadden een basisplaats. Van der Kaart zoals gewoonlijk in het doel, de verdediging bestond naast de eerder genoemde Claudio uit De Pet, Kruiskamp en Frank. Het middenveld werd bezet door Paarlberg, De Gepiercete Man, Rieu en Veertien. Voorin stonden de goalgetters Gersegozahstef en Ronald. Na de toss begonnen we de wedstrijd met een aftrap.
In de eerste helft bleek ARC over een prima team met veel lopende mensen te beschikken. De aanvallers van de gastheren speelden niet echt op een vaste plek en af en toe schoof er een middenvelder door naar de aanval. Onze defensie had hier in het begin wat moeite mee, maar na enige tijd leek het goed te staan, mede door het goed coachen van elkaar. Doordat de verdedigers niet steeds dezelfde man hadden, was het ook zaak dat de middenvelders goed op bleven letten. Vooral op wat ze achter lieten wanneer er aanvallende intenties waren. In de hierop volgende omschakel momenten ging het niet altijd goed, maar echt gevaarlijk werd ARC zelden.
Zelf zochten we uiteraard ook regelmatig de aanval. We probeerden zowel via de flanken als door het centrum de weg naar het vijandelijke doel te vinden. Helaas waren we niet bij machte om steeds met veel middenvelders bij te sluiten. Toch kregen de spitsen kansen de ene keer na een goede bal vanaf het middenveld de andere keer doordat ze zelf een actie maakten. De verdediging van ARC kreeg steeds meer moeite met het tegenhouden van BVCB en het wachten was eigenlijk op de 0-1.
Via een prima opgezette aanval was het uiteindelijk Gersegozahstef de bal kreeg en de bevrijdende eerste goal mocht maken. Niet veel later had het twee nul moeten zijn, maar helaas koos spits Ronald voor eigen succes in plaats van het overzicht te behouden. Een simpel tikje breed had de bijna zekere 0-2 op het denkbeeldige scorebord betekend.
In het vervolg van de eerste helft golfde het spel op en neer en stonden wij ook zeker onder druk, maar echt groot gevaar kon de ARC aanval niet stichten. Toch kwam de ploeg in het roodzwart gestreepte shirt op gelijke hoogte. Een diepe bal viel over de verdediging en een snelle middenvelder was als eerste bij de bal. De eveneens snel uitkomende Van der Kaart verkleinde z’n doel prima en de ARC speler schoot tegen hem op, waarna de bal door Veertien simpel weggewerkt kon worden. Helaas vond de scheidsrechter de botsing tussen onze keeper en de ARC speler die volgde nadat de laatste geschoten had en de bal al weg was genoeg om de bal op de stip te leggen. Wat hij precies gezien had vanuit de middencirkel was niet helemaal duidelijk, maar hij bleef bij z’n beslissing. De toegekende penalty werd beheerst binnengeschoten en de stand was helaas weer gelijk.
In de laatste fase van de eerste helft kregen we alle twijfelgevalletjes mee, waarmee de scheids onbewust z’n eigen falen toegaf. Ondanks dit onrecht bleven we geloven in een goede afloop. We deden er allemaal nog een schepje bovenop en zochten weer de aanval. ARC kwam eigenlijk alleen nog maar in de buurt van onze zestien tijdens dode spelmomenten, voornamelijk vrije trappen van de zijkant of hoekschoppen. Het was dan niet verwonderlijk dat we weer op een voorsprong kwamen. Deze keer was het Ronald de bal binnen werkte. Dit gebeurde ook nu weer na een prima opgezette aanval.
Tot aan de pauze bleef deze tussenstand gehandhaafd. We verlieten in de rust de betonplaat met een laagje kunstgras en zochten de warmte van de kleedkamer op. Na een minuutje of tien werden we hier ook nog voorzien van een kopje thee. Tijdens de onderbreking werd besloten De Pet te wisselen voor Suri-prof en verder alles bij het oude te laten.
Na de thee mocht ARC aftrappen en was de tweede helft begonnen. De thuisploeg zette ons gelijk onder druk en de eerste tien minuten van het tweede bedrijf hadden we het niet gemakkelijk. Ondanks dat er qua tactiek bij ons niets veranderd was, kwamen we niet echt aan voetballen toe deze fase. De middenvelders moesten meer verdedigen waardoor ze minder voor druk naar voren konden zorgen. Ondanks wat corners en gevaarlijke aanvallen tegen, bleven we overeind en langzaam aan kropen we weer uit onze schulp.
We zochten weer met wat meer mensen de aanval en de spitsen doken weer wat vaker in de zestien op. Na een kwartier in de tweede helft was er sprake van een duidelijke overtreding in het strafschopgebied van ARC. De arbiter die deze keer dichtbij stond kon weinig anders doen dan ook nu de bal op de stip te leggen. De Gepiercete Man ging achter de bal staan en werkte de elfmetertrap onhoudbaar tegen de touwen en de 1-3 was een feit.
Hierna waren de rollen gelijk omgedraaid, het was weer BVCB 9 wat het spel maakte. De ene mooie aanval na de andere werd op de mat gelegd. ARC kwam er nog af en toe gevaarlijk uit, maar het was toch vooral BVCB wat de klok sloeg. Er werd gespeeld alsof we niet gepromoveerd waren, de tegenstanders leken vaak op figuranten die voorbijgesneld werden door de razende BVCB trein.
Na de vierde Hoekse treffer (een intikkertje van Gersegozahstef na een heerlijke solo van Paarlberg) was het verzet bij ARC helemaal gebroken en begonnen de onderlinge irritaties bij de tegenstanders toe te nemen. BVCB kon hiervan nog twee maal profiteren en zo de eindstand door goals van Ronald en De Gepiercete Man op 1-6 bepalen.
Het enige gevaarlijke moment wat zich nog voor ons eigen doel afspeelde was een verkeerd geraakte bal die over Van der Kaart heen ging. Het was geen bewuste terugspeel bal natuurlijk, maar de BVCB doelman kon de bal niet meer met z’n handen pakken. De enige manier was het leer met een halve omhaal uit de doelmond te werken. Via de lat kwam de leren knikker weer in het veld en bleef het bij de ene tegentreffer.
De slotfase van de wedstrijd gebeurde er vrij weinig meer ondanks dat BVCB onvermoeibaar door bleef gaan met mooie aanvallen opzetten. Na negentig minuten vond de scheidsrechter het mooi geweest en blies voor het laatst op z’n fluit. Nadat we de felicitaties in ontvangst hadden genomen trokken we ons terug in de kleedkamer. Helaas mocht er in het winkeltje wat zich in dit kleedkamergebouw bevond geen bier verkocht worden omdat het eerste (een halve kilometer verderop) thuis speelde. De derde helft was dus van zeer korte duur, binnen een half uur na de wedstrijd stond bijna de gehele selectie in de ARC kantine om alsnog van een welverdiend glaasje gerstenat te genieten. Na een korte na bespreking verlieten we Alphen om terug te keren naar Bergschenoek. 
Rieu neemt een pilsje bij ARC Serieus gesprek...
Elton heeft de Bierde vedetten ontdekt. Er werd nog lang nagepraat over de zege.
Volgende week spelen we weer een thuisduel, om twaalf uur treden we aan tegen nieuwkomer Moerkapelle 4.
Opstelling: Van der Kaart.
Kruiskamp, Claudio Caniggia, Frank en De Pet.
Veertien, Rieu, De Gepiercete Man en Paarlberg.
Gersegozahstef en Ronald.
Wissel: Suri-Prof
Geblesseerd aanwezig: Reina.
Doelpunten: Gersegozastef 2, De Gepiercete man 2, Ronald 2.
