Negen doet zichzelf in warm Waddinxveen tekort.
Wedstrijdverslagen | 30-9-2011 | Floris Gerner | 
0 reacties
Be Fair 7 – BVCB 9 = 2-1 (2-1)
Na de zwaar bevochten overwinning op De Jodan Boys was het zaterdag 24 september tijd voor de tweede competitiewedstrijd. In Waddinxveen mochten we het opnemen tegen de mannen van Be Fair 7. Helaas bleek dit niet het zelfde team als in de vorige voetbaljaargang.
De voorbereiding verliep weer allerminst vlekkeloos, de dertien man tellende selectie van donderdag was op zaterdag ochtend uitgedund tot de minimale elf vedetten. Vele telefoontjes later waren uiteindelijk Pieter en Hank bereid een balletje mee te trappen bij BVCB 9.
Met elf man vertrokken we vanaf de Sporthoek naar ’t Suyt waar Gast en Paarlberg zich bij de selectie aansloten, tenminste dat was de bedoeling. Tegen de tijd dat de vedetten zich terugtrokken in kleedkamer 6 bleek Paarlberg onvindbaar, gelukkig kwam hij niet veel later onder vermelding van wat slappe smoesjes de kleedkamer binnen wandelen en was de selectie compleet.
Nadat we de opstelling van Bas Dorst te horen hadden gekregen, betraden we veld vier voor een warming-up. De inloop sessie gebeurde op een laag tempo aangezien het op het kunstgras al flink warm was. Niet veel later betrad de scheids het speelveld en kon er na de toss begonnen worden met de wedstrijd.
In de eerste helft bleek het zevende team van Be Fair een goed voetballende ploeg te zijn. Het vier mans midden veld was het hart van het team. De stuk voor stuk goede voetballers beschikten over een prima conditie en bleven lopen, iets waar een aantal vedetten bij BVCB 9 een broertje dood aan heeft. Doordat de verdedigers en de twee spitsen van de gastheren veel mindere spelers waren ging het duel redelijk gelijk op. Be Fair won de openingsfase op punten, maar de brilstand bleef vooralsnog gehandhaafd.
Gelegenheids laatste man Bas Dorst had z’n verdediging goed neergezet met Frank en De Pet in de mandekking en good old Bierde vedette Hank op links in de zone. Helaas duurde de reünie van linkerflank uit de gouden jaren ’90 maar een half uurtje. Hank moest geblesseerd het speelveld verlaten. De multifunctionele Gast nam de linksachter plaats over.
Een klein beetje tegen de verhoudingen in kwam BVCB 9 op een voorsprong, topscorer De Gepiercete Man schoot een hoekschop direct achter de zwakke goalie. Na deze onverwachte goal gaf de thuisploeg nog wat extra gas. Een aantal positiewisselingen zorgde voor extra pressie op de BVCB defensie. Echt gevaarlijk werden de mannen van Be Fair niet maar de druk nam wel steeds meer toe.
De gelijkmaker kwam net als de openingstreffer uit een dood spelmoment. Een vrije trap veranderde via de muur van richting en was daardoor onhoudbaar voor keeper Van der Kaart. Vlak na het incasseren van de tegentreffer kwamen we op achterstand. Een duidelijk geval van gevaarlijk spel werd weggewuifd door de arbiter en een Be Fair speler reageerde het snelst door de bal op z’n slof te nemen. Het verkeerd geraakte leer vloog van zo’n twintig meter over alles en iedereen heen het doel in. Soortgelijk gevallen van gevaarlijk spel werden in het vervolg van de wedstrijd overigens steeds door de arbiter weggewuifd, de arbiter was zeker geen thuisfluiter.
De slotfase van de eerste helft probeerden we de gelijkmaker wel te forceren maar verder dan wat halve kansen kwamen we eigenlijk niet. Omdat ook Be Fair niet echt kansen creëerde bleef de 2-1 stand tot de rust gehandhaafd.
Na de slappe thee en één wissel (Gersegozahstef kwam er in voor Veertien) begonnen we aan de tweede helft. In dit tweede bedrijf waren wij duidelijk de bovenliggende partij. We speelden beter dan voor rust en gaven Be Fair geen kans terug te komen in de wedstrijd. Ondanks het overwicht kregen we niet echt grote kansen. Bij het kleine aantal kansjes wat we wel kregen zat het ons steeds net niet mee. Verder waren het vooral mogelijkheden zoals schoten van afstand (Bas raakte de lat) of was de laatste pass niet zuiver genoeg om tot een doelpoging te komen.
Naarmate de klok verder tikte vloeide de krachten weg en werd het overwicht iets minder. We bleven wel de betere op het veld, want ook Be Fair had last van de warmte. Doordat we achterin meer risico gingen nemen, we wilden immers niet verliezen, gaven we de tegenstander een aantal mogelijkheden. Gelukkig was de defensie solide en Van de Vaart attent en gaven we geen goals meer weg.
Tot het laatste fluitsignaal probeerden we de bal tussen de palen te krijgen maar zoals gezegd zat het niet mee vandaag. De scheidrechter trok in verband met het vele tijdrekken van Be Fair zeker vijf minuten blessure tijd bij. Ook in deze extra minuten lukte het niet de goal die ons het verdiende gelijkspel zou geven te maken. Na dik 95 minuten bleek de ruststand tevens de eindstand en was het eerste verlies in seizoen 2011-2012 een feit.
Ondanks een goede tweede helft kregen we niet wat we verdienden en verspeelden we net als vorig seizoen al snel drie punten aan Be Fair 7. Teleurgesteld dropen we af. Buiten in het zonnetje dronken we nog een biertje en tegen zessen verlieten we sportpark ’t Suyt.
Opstelling: Van der Kaart. Hank (31. Gast), Bas Dorst, Frank en De Pet. Veertien (46. Gersegozahstef), Rieu, De Gepiercete Man en Paarlberg. Bud en Pieter.
Geblesseerd aanwezig: Ronald en Reina.
Namens de selectie wil ik de gastspelers bedanken voor hun inzet.
