BVCB 3 speelt gelijk
Wedstrijdverslagen | 25-9-2011 | Willem Dickhoff | 
3 reacties
VVOR 4 - BVCB 3: 3–3 (1-1)
Als een kristalzuiver doelpunt in de laatste minuut van de wedstrijd, waarmee de overwinning over de streep zou zijn getrokken, wordt afgekeurd op aangeven van een partijdige grensrechter, mag men zich dan bestolen voelen? Het antwoord: ja dat mag.
Maar als alle kruitdampen zijn opgetrokken, de haartjes nat zijn na het douchen en de evaluatie plaats vindt onder het genot van een drankje, dan is er de vaststelling dat BVCB 3 niet ontevreden mag zijn met één punt.
Qua scoreverloop was het een enerverend potje, afgelopen zaterdag. Tot twee keer toe ging BVCB aan de leiding, maar ook kwam de Voetbal Vereniging Oost 
Rotterdam één keer langszij en nam ook de leiding in de eindfase van de wedstrijd, totdat BVCB deze voorsprong weer ongedaan maakte.
In het begin hielden beide ploegen veel mannen achterin. Voorzichtigheid troef, zullen we maar zeggen. Slechts met moeite werden de voorste linies bereikt.
Een geblokt schot van Raymond en een poging van veraf van Bart de Boer, welke langs het doel ging,vormden de eerste kansen voor BVCB. Ook Erik ondernam een poging, maar de keeper redde ten koste van een hoekschop.
Ook Lars moest zich strekken als antwoord op een schot van de nummer 88 van VVOR.
De nummer 69 ( denkt zeker dat ie leuk is met zo’n rugnummer ) probeerde het met een spectaculaire halve omhaal vanaf een meter of vijf vanaf het doel, maar die poging eindigde ver naas
t het doel.
In de 36ste minuut nam Pim een vrije trap. Hij zocht het hoofd van zijn grote broer, maar de bal kwam terecht voor de voeten van de kale nummer 9, die vlak voor de doellijn stond. Hij wilde de bal wegwerken, maar raakte hem verkeerd, zodat de bal alsnog voor de voeten van Bart kwam. Bart was attent en tikte de 0 – 1 binnen.
Een aantal keren ging er een vrij gelaten Rotterdamse aanvaller richting Lars. Eigenlijk werd er dan door de BVCB-ers te laat omgeschakeld, stond iedereen aan de verkeerde kant van het veld, maar door alsnog in razend tempo corrigerend op te treden wisten Jelle, Rob en Bart Teeuw vooralsnog een tegentreffer te voorkomen. Alleen in de 40ste minuut lukte dat niet. Wéér stond de rechtsbuiten van VVOR vrij en was nu wel succesvol: 1 - 1.
In het tweede bedrijf ging de tot dan toe onzichtbare scheidsrechter ook een rol van betekenis spelen. Raymond dook met de bal aan de voet op, voor het vijandelijk doel, met alleen de keeper daar nog in, toen de scheidsrechter floot omdat er een halve minuut daarvoor hands was gemaakt door een VVOR-speler. Geen voordeelregel: weg kans!
Een enorme mogelijkheid werd door de thuisspelende ploeg gemist. Een leeg doel, een aanvaller die helemaal vrij stond, slechts een meter vanaf de doellijn, een bal perfect voorgezet, en dan nog missen! Hoe is het mogelijk? Maar dat die man daar zo vrij stond, mocht BVCB zich aanrekenen.
Terwijl de VVOR-spelers de scheidsrechter de huid vol stonden te schelden, vanwege vermeend en terecht buitenspel, stonden de BVCB-ers, met als middelpunt Raymond een feestje te vieren bij de achterlijn vanwege de 1 – 2 die gescoord was in de 54ste minuut.
In tegenstelling tot ploegen die BVCB 3 eerder trof, was deze ploeg, die toch ook bestaat uit nogal wat ouwe knarren, op het conditionele vlak niet te kloppen. VVOR boog niet en ging onverdroten door, op zoek naar de gelijkmaker. 
Lars hoorde een schurend geluid boven zijn hoofd, toen de bal de bovenzijde van de deklat schampte.
Raymond probeerde een doelpunt te maken, met een straatvoetbaltruc, door de bal achter zijn standbeen langs het doel in te werken. ( Dit moet in het verslag van Jordi, ik persoonlijk vindt het niet noemenswaardig, maar mocht u, als toeschouwer of speler dingen vermeld zien in het verslag, dan kunt u een speciaal hiervoor bedoeld formulier bij mij inleveren onder vermelding van actie, persoon en tijdstip in de wedstrijd; maar dit terzijde )
Een kopie van de spelsituatie in de finale van de WK 1966 Engeland – West Duitsland nadat een VVOR middenvelder op het doel schoot. Alleen nu werd er géén doelpunt toegekend.
In de fase daarna volgde een overtreding, een strafschop en de gelijkmaker, en een periode dat BVCB nauwelijks de eigen helft verliet en moest toezien hoe een VVOR speler de bal achter Lars kopte. Het was nu BVCB dat op jacht moest naar de gelijkmaker. Een hoop werk werd verzet om op de helft van VVOR de verschijnen en als het daar dan met een hoop moeite uiteindelijk terecht kwam, dan volgde er van die kansloze afstandschoten, die ver over het doel heen vlogen. Dat is zo zonde van al het opbouwwerk, wat daaraan vooraf ging!
Forse en wat softere overtredingen werden er begaan door de thuisspelende ploeg. De v
rije trappen sorteerden geen effect. Wel de penalty die in de 85ste minuut werd toegekend aan BVCB. Donovan liet zich niet gek maken en schoot de bal keihard aan de rechterkant van de doelman in de touwen: 3 – 3.
De slotminuut deed al het voorafgaande vergeten. Bart schoot op de vuisten van de keeper. Nick schoot op de paal, Raymond kwam achter twee verdedigers vandaan en schoot de bal in het net. De scheidsrechter wees naar de middenstip, keek naar de grensrechter, keurde het doelpunt af en floot een einde aan de wedstrijd.
Eigenlijk zouden er camerabeelden van moeten zijn, zodat iedereen op Joe Tjoep zou kunnen zien, welk onrecht BVCB werd aangedaan. Maar goed, dat hoort nu eenmaal bij het voetbal, het blijft mensenwerk, dat scheidsrechteren.
BVCB 3:
Lars Frijhof, Jelle Baumann, Rob Welles, Bart Teeuw, Pim en Bart de Boer, Erik den Hartog ( Nick van Dijk 55’), Raymond Dickhoff, Kadir Muratoglu, Denny Vermulm ( Jordi Molenaar 63’ ), Donovan Jongsma.
© Willem Dickhoff
