Trainingskamp Lloret de Mar: Dag 4
Algemeen | 9-1-2012 | Lennart Kunnen | 
2 reacties
De eerste wedstrijd voor de Calella-cup werd gespeeld en ‘s middag werd nog een speelse training afgewerkt. Wat ook maar weer duidelijk werd deze dag was waarom veel pensionado’s ‘s winters de Spaanse Costa opzoeken, het weer was namelijk fantastisch.
Na de afgelaste wedstrijd eerder deze week zou vandaag dan toch echt de eerste wedstrijd plaatsvinden. Er was een toernooi georganiseerd onder de naam ‘Calella-cup’ waaraan vier andere Nederlandse clubs mee zouden doen. De loting van gisteravond had ons aan het Waddinxveense CVV Be Fair gekoppeld.
Voor BVCB een niet geheel onbekende ploeg, daar werd namelijk 3 jaar terug tijdens de laatste speelronde nog het kampioenschap in de 3de klasse tegen behaald door een 3-1 overwinning te boeken. De andere confrontatie, welke een tweede deelnemer aan de finale van een dag later zou opleveren, ging tussen vv Nieuwerkerk en Wateringse Veld. We moesten voor deze wedstrijd alleen wel vroeg ons bed uitkomen. Het ontbijt zou om 7 uur klaarstaan, want de wedstrijd zou al om 9 uur aanvangen. Om 8 uur vertrokken al weer voor de derde keer naar het 2 kunstgrasvelden tellend complex in Santa Susanna.
De wedstrijd was nauwelijks begonnen of Huub kon als snel de bal afhandig maken van een wat prutsende Waddinxveense verdediger. Zijn afstandsschot was goed geplaats maar had helaas niet de kracht om de keeper te verschalken. Het tekende wel het scherpe begin van de Bergschenhoekse ploeg en leidde gelijk een fase van 25 minuten in waarin Be Fair. In die beginfase wist Huub met een leep steekballetje uit een snel genomen vrije trap de naar voren gesnelde Abdelhak te bereiken. Appie kon dicht genoeg bij de keeper komen en hoefde dus niet gebruik te maken van zijn verwoestende rechter, maar schoof met een fijn rollertje de bal heel beheerst rechts langs de keeper. De 1-0 zou snel gevolgd worden door de 2-0. Jeremy speelde de iets uitgezakte Piet aan, deze hield de bal even vast en stuurde op het juiste moment Lennart richting achterlijn. De voorzet belandde op het hoofd van Tom die daarmee zijn eerste doelpunt voor BVCB 1 maakte.
Door het soepele begin en een comfortabele voorsprong kreeg BVCB het gevoel dat het een gemakkelijk ochtendje zou gaan worden. Waarschijnlijk dacht de scheidsrechter dat ook, of was hij met zijn gedachte nog bij een avondje uit van gister, maar de beste man ging het ook wat losjes opnemen. Be Fair kroop wat meer uit zijn schuld en wist na een overduidelijke dubbele overtreding op Tom het voordeel toch aan Be Fair kant te houden. Nog even een twijfelachtige doorgang waarbij onze grensrechten Nils gewoon de vlag opstak. Wat nog meer telde was dat de toon gezet was, BVCB liet zich steeds meer uit zijn spel halen en Be Fair zag dat er deze ochtend wel het een en ander toegelaten zou worden. Het zou in het vervolg van de wedstrijd blijken dat zij daar graag gebruik van zouden maken.
Appie zou nog een keer alleen op de keeper afgaan, deze keer was zijn inzet echter te zwak. Een diepe bal van Max eindigde over de Waddinxveense verdediging waar de vlugge Piet als de kippen bij was. Een Be Fair verdediger vond het klaarblijkelijk nodig om aan de noodrem te trekken om zodoende zijn dorpsgenoot van scoren af te hadden. Waar iedereen van BVCB op een rode kaart rekende, dacht de zwak acterende scheidsrechten daar anders over en vond dat er niets aan de hand was. Piet, die zijn mening nooit onder stoelen of banken zal steken en dat ook zeker niet op het veld zal laten, vertelde de scheids nog liggend op de grond dat hij hem toch eigenlijk wel een ‘koekebakker’ vond. Voor de leidsman ging dit toch wel iets te ver en Piet werd vriendelijk verzocht het veld te verlaten. 
De tweede helft bracht voor BVCB de nodige kansen om de wedstrijd op slot te gooien. Helaas konden kansen voor Roy, Vincent, Kevin en Daan niet verzilverd worden. Wel positief was dat deze laatste na maar liefst 2 jaar blessure leed weer lekker een half uurtje mee kon doen. Dat hiermee het goede nieuws wel verteld is kwam meer door de elf van Be Fair die hun onkunde steeds meer op de spelers van BVCB gingen afreageren. Nick was binnen vijf minuten twee keer te klos. Eerst kwam hij na een charge rollend de duck out van Be Fair binnen en even later werd hij gelanceerd richting eigen duck out. Toen hij zich vlak daarna weer in bescherming moest nemen deed hij dat met iets te veel passie, waardoor ook hij volgens de scheidsrechter niet meer welkom was op het veld. De wedstrijd sudderde nog wat voort maar Be Fair was onmachtig de 2-1 voorsprong van BVCB nog in gevaar te brengen. De andere wedstrijd op het naastgelegen veld werd met 5-0 gewonnen door zondag eersteklasser Nieuwerkerk. Deze ploeg zal morgen dan ook BVCB’s tegenstander zijn in de finale van de Calella-cup.
‘s Middags om vier uur was er nog een training op het complex dat zelfs vanuit het hotel te zien was. Het gras lag er erg slecht bij en mede daarom was het ook geen slecht plan dat de training was opgedeeld in verschillende spelvormen die door drie groepen afgewerkt zou gaan worden. Maar voordat dat zover kwam, was het plan opgevat om ook nog even gebruik te maken van de aanwezige sintelbaan. Ee
n estafette zou bepalen wie de eerste punten in het toernooi in de wacht zou slepen. Het lopen van een afstand van vierhonderd meter was bij de meeste alleen bekend van tv. Het gemak waarmee dat daar gebeurd viel helaas niet bij de BVCB-selectie te bekennen. Het was een ware uitputtingsslag die er zelfs voor zorgde dat Wesley geblesseerd aan de kant zou blijven. Wel zou hij later nog even op weergaloze wijze van zich laten spreken. De spelvormen bestonden uit een afwerkvorm, penalty schieten en hooghouden. Als laatste officiële onderdeel werd nog latje getrapt waarbij pionnen en flesjes, die verspreid op de lat waren opgesteld, daar van buiten de zestien van afgetrapt moesten worden. Het bleek een lastige opgave, al waren er twee toch succesvol. Met veel bravoure nam de met voetbal pensioen gegane Patrick na een afgemeten aanloop de eerste voltreffer voor zijn rekening. De pion had geen schijn van kans en vloog direct van de lat. Patrick zijn prestatie ten spijt, maar het moet gezegd worden dat zijn prestatie nog even werd overtroefd. De eenmaal terug in het veld gekeerde Wesley trapte het plastic flesje met een soepele stift zo van de linker kruising.
Tot slot daagde sportleraar Vincent iedereen nog even uit voor een verspringwedstrijd. Zijn techniek zou hem wel even aan de overwinning helpen zo dacht hij. Hij had alleen geen rekening gehouden met het verspringtalent van Chris. Hij liet iedereen ver achter zich door zijn voeten een stuk verder in het zand te plaatsen. Poging van onder andere Brian en Elton mochten ook niet meer baten. Deze laatste zou zich daar achteraf niet zo druk over hoeven te maken, aangezien zijn kwaliteiten later op de avond beter tot zijn recht zouden komen bij een elektronische boksbal in het centrum waar hij een Llorets record vestigde. Zelfs de linker van Kevin kon daar niet meer aan tippen.
Na de training was er nog het goed georganiseerde verjaardag fuifje in een plaatselijke bakkerij. Dennis werd even afgeleid, en zag toen hij binnenkwam tot zijn grote verbazing de voltallige selectie en begeleiding met feestmaskers op hun hoofd en al toeterend hem verwelkomen. ’s Avond werd er nog wat vertier opgezocht. De één slaagde daar beter in dan de ander, maar het was voor allen zeker een zeer vermakelijke en geslaagde avond. 
